Operatie ging niet door...

Nou... dat was me wat: het baasje van het hondje is nog niet geopereerd: ze had een zware longontsteking en ook nog eens zware bloedarmoede, dus... wél naar het ziekenhuis, maar alleen voor bloedtransfusie. Eerst maar weer eens beter worden en aansterken en dan pas... onder het mes.

Ik heb wel met haar te doen. Je weet dat er zo'n kreng in je lijf zit en dat groeit maar en groeit maar en dan moet je wéér wachten op de operatie.

Vandaag en morgen laat ik het hondje gewoon uit. Ik heb heb dus geluk. 

En zondag had ik ook geluk... kijk maar eens: hier staan we op de Gravenstenenbrug, over het Spaarne in Haarlem:

Een vriend van ons was aan het kanoën en maakte deze foto van ons.

En wij maakten natuurlijk weer een foto van hem:

Buurtwandelen

.

In 2006 kreeg ik een ernstig auto-ongeluk, waarna ik weer helemaal opnieuw moest leren lopen. Eerst met een rollator, steeds een stukje verder en toen "los", elke dag minimaal een uur.

Dat ging fantastisch en ik ben dan ook helemaal heel en genezen.

Maar... ik moet het wel bijhouden. Als ik het niet bijhoud word ik stijf en loop ik ongemakkelijk.

Vandaar dat ik eens per week een hondje uitlaat en twee keer per week meeloop met het buurtwandelen.

Op dinsdag loopt er een groepje vanuit het buurthuis in het Rozenprieel. Het is een fijne groep, niet groot en het startpunt is ook fijn, omdat je meestal een stuk langs het Spaarne loopt.

Er is steeds iemand anders, die een route bedenkt. De ene keer iemand, die meer van de natuur weet en de andere keer iemand die meer van architectuur weet. Altijd leuk.

De andere groep loopt op donderdag vanaf het Nieuwe Kerksplein.

Dat is midden in het centrum van Haarlem in een wijk, die "De Vijfhoek" heet.

Vorige week zijn we naar het Noord-Hollands Archief gelopen, omdat dat eindelijk weer geopend was, na een intense restauratie.

We konden een expositie over de drukkerij Enschede (die ooit ons geld en onze postzegels drukte) te bewonderen.

Ik vind het lekker om mee te lopen.

Hoef niet zo nodig te kletsen, maar gewoon lekker meelopen.

En niet alles zelf te hoeven bedenken.

En bij beide groepen kun je na afloop ergens voor maar twee euro lunchen, meestal met een koppie soep erbij.

Komende donderdag wordt het weer vloedlijn-lopen. Niet in de buurt en ook niet georganiseerd, maar gewoon lekker met mijn vriendin Jacobanita... (die inmiddels weer heel goed loopt, mét rollator: vorige week van Zandvoort naar Bloemendaal én weer terug!!))

De gevel aan het Spaarne

.

Vlak bij mij, aan het Spaarne, wordt druk gebouwd: het brugwachtershuisje, waar ik het al eens eerder over had,  maar ook een heel complex met een interessant gegeven: de gevel van het vorige gebouw is niet gesloopt!

Is dat dan zo'n bijzondere gevel?

Waarschijnlijk wel.

Ik zal even laten zien, wat ik bedoel:

Zie je hoe vervaarlijk de gevel staat? Helemaal los van alles. Heel eigenwijs...

Natuurlijk is alles goed gestut. Dat kun je aan de voorkant zien:

Je ziet hoe stevig de gevel gestut is. Dat heeft een bedoeling. Natuurlijk mag-ie niet omkukelen, want dan heb je de poppen aan het dansen.

Maar is er dan iets zo belangrijk, dat de gevel niet gesloopt is en bij de nieuwbouw betrokken wordt?

Jazeker.

Kijk maar eens:

Deze kop en het tegelwerk is dus belangrijk genoeg om de hele gevel te stutten en verder te integreren.

Hier nog een detail van het tegelwerk:

Leuk he, dat ik als toerist in mijn eigen stad ronddwaal...

Ik moet wel eens om mezelf lachen...

Als de zon schijnt dan fiets ik gauw naar mijn "projekten"...

Ik zal je van dit projekt op de hoogte houden!

Blauwe luchten en warme wind op je blote armen...

.

Even geen sneeuw... en even geen code "oranje"...

Maar wél de zeilen van de Klipper, die afgelopen zomer op het Spaarne hier in Haarlem aanmeerde...

Wat een schip was dat!

Ik zou er zo mee naar Kaap de Goede Hoop willen zeilen.

En dan scheepsliederen zingen en varen, varen over de baren.

En aan dek, in de zon, een flinke vis op de barbecue grillen.

En zij moest klimmen in de mast.

"Land in zicht..."

Dat is wat ik nu wel zou willen....

Maar ja...

Ach ja...

Foto's: Marlou Witzel

.