Het verloren hoorapparaat...

.

Je weet inmiddels wel, dat ik slechthorend ben.

Dat is voor mij niet erg en voor jou ook niet, want ik heb twee prachtige peperdure piepkleine hoortoestelletjes, waar ik alles haarfijn en haarscherp mee kan horen.

Zelfs jouw zuchten kan ik horen, dus kijk maar uit!

Je snapt zeker wel, dat ik ontzettend zuinig ben op die twee juwelen in mijn oren.

Maar toch... ondanks dat raakte ik mijn rechter hoorapparaatje kwijt.

Hoe kan dat nou, vraag jij je af. Ja... ik hoor het je zeggen! Echt wel! Ik hoor alles...

Ik zal het vertellen:

Ik deed mijn apparaten uit, toen ik in de trein stapte. Treingeluid is nogal hard, vandaar dat ik ze uitdeed. En ik hoefde toch niet te luisteren...

Toen heb ik iets doms gedaan: ik deed mijn apparaatjes los, ja... los.... LOS! in mijn jaszak.

Dom dom dom. 

Eenmaal thuis ontdekte ik, dat ik er eentje kwijt was.

Godsgloeiende godver!

Mijn tas wel drie keer omgedraaid.

Mijn jaszakken wel drie keer nagekeken.

Niks! Nergens... Weg!

Meteen op de fiets naar de winkel, waar ik nog even binnen was geweest: niks te vinden.

Het buro gevonden voorwerpen van de NS gebeld en gemaild: niks!

Diep bedroefd was ik. Je moet weten, dat die dingen onbetaalbaar zijn. Snotverjume en nog eens snotverjume!

Maar nu komt het!

Twee dagen later: De zon schijnt en ik ben zomaar blij en dans door de gang naar het zonlicht toe en ik dans weer terug en dan... wordt mijn hoofd naar rechts "getrokken" en wat sien ik?????

Zie je het?

Zie je dat gekke sleutelhangertje en zie je dat rare armpje van dat gekke poppetje?

Hoeraaaaaa! Halleluja niks aan de handa!

Ik blijf dansen...

Kinderen van een mindere god

.

Denk maar niet dat ik zielig ben, omdat ik niet goed hoor.

Integendeel!

Ik kan er geweldig goed mee leven.

Ik zit op het beste koor van Haarlem en omstreken, wat zeg ik... van Nederland. Ha! Dat zegt toch wel wat!

Als je eenmaal een handicap hebt is het handig om je te verdiepen in de gemakken en ongemakken.

En me al verdiepende komt er van alles op m'n pad en krijg ik geweldig veel ideeën voor verhaaltjes: een film, een boek, onze oude kat...

Er bestaan ongetwijfeld ook dove honden... of olifanten...

Maar zeker is dat er veel dove mensen zijn en er steeds meer komen door slecht gebruik van "oortjes".

Gehoorbeschadigingen... Ze liggen op de loer, kijk dus uit!!

In de film "Children of a lesser god" is geen sprake van gehoorbeschadigingen, maar wel van aangeboren doofheid. Het verhaal gaat over een (horende) leraar, die les gaat geven aan leerlingen van een dovenschool.

Een heel romantisch verhaal. Daar hou ik wel van, van romantiek..

De hoofdrolspeelster uit de film, Marlee Matlin, speelt heel overtuigend, maar ja... ze ís dan ook écht doof. Én opgegroeid met gebarentaal. Ze brengt die taal heel mooi en elegant. En daarom heeft ze in 1986 dan ook voor deze rol een Oscar gewonnen voor de beste actrice...

Ben wel benieuwd hoe ze die in ontvangst heeft genomen, want ze spreekt niet met haar stem. Ze  spreekt alleen maar met gebarentaal...

Gebarentaal...

Zou ik dat ooit kunnen leren? Of mijn familie? Of mijn vrienden?

Het lijkt me ontzettend moeilijk. Maar we gaan beginnen met les 1!

Wil je alvast dit gebaar voor me leren? Het betekent:  "Ik hou van jou"

Beethoven

.

Eén van de geniaalste componisten aller tijden is toch wel Beethoven. 
Ludwig von Beethoven.

Als je er van houdt heb je geluk...

Luister maar eens naar een stukje uit de prachtige Mondscheinsonate:

Als je je bedenkt, dat Beethoven doof was geworden kun je je bijna niet voorstellen, dat hij zoiets moois heeft geschreven.

Het muziekstuk is dan ook een beetje verstild.

Zoals het stil was in zijn hoofd.

Of was het niet stil in zijn hoofd? 

In mijn hoofd is het helemaal niet stil! 
Ik hoor van alles... alleen komt het niet van buiten.

Ik heb gisteren een schitterende film gezien, die over Beethoven gaat.

Copying Beethoven heet die film met één van mijn favoriete acteurs: Ed Harris in de mooie hoofdrol als Ludwig von Beethoven...

Hij staat helemaal compleet op YouTube, weliswaar Grieks ondertiteld, maar ja. Misschien kun je hem eens uit de videotheek halen:

Het "copying" slaat op het kopiëren, dat in die tijd (rond 1800) écht met de hand werd gedaan. 

Geen kopieermachine, maar gewoon met een pen en op notenbalk-gelinieerd papier...

Een bereklus, dat kan ik je wel verzekeren. Er mocht geen nootje fout geschreven worden...

Hoe is het mogelijk... een dove componist...de af, not stupid)

Niets kunnen horen en tóch van die mooie muziek schrijven...

DOOF

.

Helaas... mijn gehoor wordt steeds slechter.

Gelukkig kan ik enig ongemak oplossen door twee geweldige hoorapparaatjes!
Ik hoor daarmee gewoon alles! En kan iedereen goed verstaan.

Waarschijnlijk heb ik deze handicap geërfd van mijn vader, die aan het eind van zijn leven stokdoof was en zelfs zijn eigen stem niet meer hoorde.

Het begon ermee, dat hij zijn hand achter zijn oor zette als een vergroting van zijn oorschelp om beter te kunnen horen. 
En met dat-ie steeds zei: "Jullie mummelen zo..."

(Ja hoor, pap! Goed hoor, pap!)

Hij verzon van alles om ons beter te kunnen verstaan, zoals dit apparaat, ja echt!!

Uiteindelijk kreeg ook hij hoorapparaten. Dat waren toen nog joekels van dingen: grote dikke apparaten (die altijd piepten!) met een kastje op je borst voor de bediening...
Nee, dan zijn mijn "hearing-aids" een stuk eleganter. Die zie je en die hoor je niet!

Sinds een tijdje ben ik geabonneerd op de nieuwsbrief van Doof.nl

Hierin staan interessante artikeltjes die allemaal te maken hebben met doof-zijn en slecht horen.

Van de week las ik daarin een leuk artikel over een dove kat, die gebarentaal leert van zijn baasje.

Ik vind het zo'n leuk filmpje... dat wil ik je niet onthouden:

Morgen verder, denk ik... want over doof-zijn is, wat mij betreft, het laatste woord nog niet gesproken.

(I'm deaf, not stupid!)

.