.
Laatst las ik in een tijdschrift, dat er café's zijn, waar je niet mag bellen.
Je komt bijvoorbeeld binnen met een groepje vrienden en je legt allemaal je telefoontje midden op tafel.
De eerste de beste, die tóch z'n mobieltje pakt, die moet een rondje geven.
Zulke verhalen... die mag ik wel...
Ik vind er namelijk geen barst aan, als je gesprekspartner de hele tijd gebiologeerd naar z'n eigen schermpje zit te koekeloeren en dat dan die duim razendsnel heen en weer vliegt...
Dan ga ik maar niet met m'n tijd mee. Ik vind het gewoon ongezellig.
Hoe kun je nou van je pilsje genieten of van je maaltijd, als je de hele tijd zit te klooien met je mobieltje?!
Van de zomer was ik met vriendin Ellen op een terrasje en vlak bij ons zaten twee vriendinnen te lunchen. Ze hebben al die tijd geen woord met elkaar gewisseld en zijn alleen maar gebiologeerd bezig geweest met hun mobieltjes.
Kijk... deze foto maakte Ellen:
En waarmee maakte ze deze foto??
Juist!
Maar... die moest ze wel helemaal opgraven onderuit haar tas. Dus...
.
