Meneer Aap heeft een filosofische bui

.

Meneer Aap zit met Beste Vriend op een terras. Het is zulk zacht weer, dat er zelfs wordt gebarbecued! Gebakken bananen, zo'n beetje het lekkerste wat er is...

Als hij die op zijn bordje krijgt giet hij er ook nog een flinke scheut bananenlikeur overheen, want dat moet.  (zegt Beste Vriend)

Ze zitten in het winterzonnetje, turen in de verte en bespreken samen de dingen van het leven.

Dat doen ze wel vaker.

En meestal met een slokkie op, want dat praat vloeibaarder. (zegt Beste Vriend)

Ze begrijpen elkaar eigenlijk ook wel zonder woorden, maar er is nu iets wat Meneer Aap kwijt wil en hij weet zeker dat hij dat niet zonder woorden kan.

"Hoe lang leven we eigenlijk", vraagt hij aan Beste Vriend.

Echt een vraag voor op een weemoedig slokkie-op moment.

"Sja" zegt Beste Vriend "Ik heb daar wel eens iets over gelezen. Ik las dat je zo'n beetje 25.000 dagen leeft."

Meneer Aap kijkt hem verbaasd aan.

"25.000 dagen maar???  Dat kan niet kloppen. Dat moet echt meer zijn. Ik vind het te weinig".

"Dan moet je geen bananenlikeur meer drinken..." lacht Beste Vriend en hij geeft hem een paar stevige kloppen op de rug.

Meneer Aap kijkt in de verte en zegt, dat hij best wel meer dan 25.000 dagen leeft, als hij nu weer een gebakken banaan met likeur neemt.

"Sodemieter op", zegt hij gemoedelijk, "Ik neem er nóg een en dan heb ik dit toch maar mooi meegemaakt. Wie weet leef ik dan 25.000 - 1 dag.

Nou en! Die ene dag is misschien toch niet mijn beste dag.

En ik leef nu."

Dus neemt hij er nog een. En Beste Vriend ook trouwens. Gebakken banaan met een flinke scheut bananenlikeur. 

"Ik trakteer het hele terras!" roept Meneer Aap... "Op Drunken Monkey Cake. Dat hoort er achteraan... Ober!

Het is een cake, die je met je vingers moet eten en waar je steeds een stukkie van af breekt. Dat is naast gebakken banaan met bananenlikeur bijna het lekkerste wat er is. 

Na afloop zwabberen de twee vrienden over het terras naar huis. Hun armen over elkaars schouders heen geslagen.

Dat wordt hoofdpijn morgen...

Hier is het recept van de Drunken Monkey Cake, waar Meneer Aap zo dol op is. Maar alleen voor als je meer dan 6570 dagen oud bent.

Klik op: 6570+1

Extra Bezoek

.

Meneer Aap heeft een "daftige" tante en die net heeft gebeld, dat ze vanmiddag op bezoek komt.

Allemachtig: vanmiddag? Ja... vanmiddag! Dat kan niet...

Maar natuurlijk kan het wel en als een witte tornado raast Meneer Aap door het huis.

Alle rommel wordt achter stoelen en onder de bank gepropt.

De afwas wordt gedaan en na drie uur, jawel... na drie uur... is Meneer Aap klaar.

Hij gaat uitgeput op de bank zitten met een appeltje. Eigenlijk is hij zelfs te moe om te kauwen.

Hij neemt zich voor om voortaan meteen op te ruimen en niet alles een paar weken te laten liggen. Maar ja... zo'n voornemen had hij weken geleden ook en kijk eens wat er van terecht is gekomen! 

Hij alvast een fruitsalade maken. Zijn tante houdt weliswaar erg van gebakjes, maar hierin is Meneer Aap streng: geen suiker over de vloer!

Stiekem doet hij wél een scheutje wijn door de salade. Dat merkt ze vast niet en misschien wordt Tante er wat minder "daftig" van...

Precies om drie uur gaat de bel en staat Tante op de stoep.

Het lijkt of ze minder "daftig" kijkt en dan ziet Meneer Aap ineens een heel geinig koppie achter Tante vandaan komen... het steekt zijn tongetje uit...

Hij is blij met het extra bezoek, hoewel... die wijn in de fruitsalade maakt de tongen los en Extra Bezoek stelt honderden vragen:

Heb je een Solex?

Hoe oud ben je?

Heb je een schommel?

Hoe zitten die gympen?

Hoe heet je moeder?

Heb je een kind?

Ook zit het Extra Bezoek steeds aan de lichtknopjes. Licht aan, licht uit.

En het gekke is: Tante zit er heel vergenoegd bij te kijken.

Ze vindt de vragen leuk... ze lacht als de lampen aan en uit gaan.

Tante vindt alles best.

En als ze haar fruitsalade (met wijn!) op heeft doet ze een slaapje op de bank.

Meneer Aap gaat met Extra Bezoek de tuin in.

Samen klimmen ze in de hoogste boom en als ze ondersteboven hangen krijgen ze de slappe lach...

Het leven is zo gek nog niet!

Meneer Aap in de sneeuw

.

Lutje! Hier is je favoriet... Meneer Aap, speciaal voor jou...

Meneer Aap heeft slecht geslapen, bah! Hij is er helemaal sacherijnig van,

Maar... als hij uiteindelijk wakker is en grommend van de slaap de gordijnen opentrekt ziet hij dat de hele wereld wit is.

Het heeft gesneeuwd...

En twee van zijn beste vrienden staan voor het raam in de sneeuw te lachen en te dansen..

"Kom naar buiten" roepen ze. Het is heerlijk hier!

Meteen is het goede humeur van Meneer Aap terug. En in geen tijd is hij aangekleed. Warme trui aan, dikke broek.

Hup! Naar buiten jij, roept hij tegen zichzelf...
En zelfs zonder eerst te ontbijten rent hij de deur uit de sneeuw in.
Splatsj! De eerste sneeuwbal recht op z'n neus!
En meteen daarna dollen en rollen met zijn vrienden... Ze vinden de sneeuw te gek! 

Meneer Aap krijgt er geen genoeg van. En terwijl ze elkaar aan het inpeperen zijn heeft hij een plan.
Een nieuw ding voor op zijn bucketlijst... Sneeuw sneeuw sneeuw... en na het spelen in de witte massa meteen een Hot Tub induiken. Dat lijkt hem nou het lekkerste wat er is.
Dus... als hij aan het eind van de dag zeiknat van de sneeuwgevechten zijn huis weer binnen gaat is het eerste wat hij doet: een aanvulling op zijn bucketlijst maken.
Hij ziet het helemaal voor zich: eerst dollen in de sneeuw en dan... plomp, het warme water in en een beetje mediteren! 

Meneer Aap en de levende dingen

.

Weet jij dat Meneer Aap fantastisch kan koken?
Het ene recept is nog lekkerder dan het andere.
Vol overgave staat hij aan het aanrecht en roert in de pannen.

Dit keer maakt hij een verrukkelijke soep, lekkerder dan dit kan bijna niet: een hele dikke groentesoep!

Er gaat van alles in, als het maar groente is. En steeds even proeven of er niet nog wat bij moet!

Als de soep klaar is gaat Meneer Aap aan tafel.

Hij schept zichzelf een grote kom in en begint te lepelen.

Eigenlijk eet hij veel te vlug, zo lekker vindt hij het, ook al is de soep nogal heet.

Maar dan blijft zijn lepel een tijdje boven de dampende kom hangen.

Je ziet dat hij in een filosofische bui is...

Hij kijkt naar de mooie soep vol heerlijke groentes.

"Alles wat we eten heeft geleefd",  zegt hij.

Hij kijkt verbaasd op.

Ik knik...

Ja, alles wat we eten heeft geleefd.

Meneer Aap en de krant...

.

Sinds een jaar heeft Meneer Aap een abonnement op de krant.

Eén of andere aanbieding van het krantenbedrijf: elke dag de krant en als kadootje een hele serie biografieën erbij: een boek over Einstein, over Mandela en ook over zijn favoriet: Lennon...

Hij vindt het geweldig, dat de krant elke ochtend zo rond een uur of 5 op de mat bij de voordeur ligt!

Iemand staat er nogal vroeg voor op en dat vindt Meneer Aap wel heel bijzonder.

Hij staat echt nergens vroeg voor op! Hij blijft liever een tijdje in z'n warme bed liggen.

Maar ja...

Die krant dus... 

En elke dag weer!

Hij gaat er wel iedere dag voor zitten, maar echt blij is hij niet met wat er in staat.

Er worden veel mensen doodgemaakt. Dat snapt hij niet. Hij kan er met zijn hoofd niet bij.

En er moeten veel mensen vluchten uit hun onveilige land. Dat snapt-ie ook niet.

En wat-ie helemaaaal niet snapt is het woord "crisis". Het wordt overal aan vast geplakt: vluchtelingencrisis, beleggingscrisis, geldcrisis. 

Bah! Hij wordt er naar van. Het woord alleen al...

Helemaal nooit eens blij nieuws, alleen maar narigheid... Kommer en kwel.

Als ik baas van de krant zou zijn, denkt hij, dan zou ik zorgen voor elke dag méér blij nieuws dan al dat akelige gesodemieter! 

Over iemands eerste kus, of over een lego-kasteel.

Over een kind dat de blues op de piano speelt.

Over dat het zo goed gaat met de zilverreiger.

Over een rozenstruik, die eind december 9 prachtige rozen geeft!

Van die dingen, denkt meneer Aap, van die dingen ja!

Op Facebook wordt hij meteen vriend van Blij Nieuws

En de volgende dag zegt hij de krant op... 

Dag slecht nieuws... ik schenk je geen aandacht meer.

Het enige wat hij gaat missen, dat weet-ie nu al, is de column van Aaf Brandt Corstius. Maar daarvoor gaat hij voortaan naar de bieb!

Het koor in Elswout

.

Meneer Aap loopt in Elswout, je weet wel, dat mooie landgoed in het dorp verderop.
Ineens hoort hij een koor zingen.

En móói dat het klinkt, zo zuiver en helder. Het lijkt wel... elfengezang.

Ja, dat kan daar, want er wonen heel wat elfen. Kabouters ook trouwens: hij heeft ze met eigen ogen gezien. 

Ze verstoppen zich graag, maar als je er voor open staat kun je ze zien!

Hij begint iets harder te lopen, want dit wil hij heel graag van dichterbij bekijken.

Stel je toch eens voor, dat hij het geluk heeft om vandaag de elfjes van Elswout te zien...

Des te dichterbij hij komt, des te mooier wordt het zingen.

Mooie ijle klanken en dromerig ook... 

Meneer Aap heeft werkelijk nog nooit zoiets moois gehoord.

Weer versnelt hij zijn pas, tot het geluid vlakbij is... Hij kijkt om zich heen, maar ziet nog niks.

Links niks rechts niks achter het bosje niks.

Het komt uit een van de bomen lijkt het wel. 

Hij kijkt omhoog en dan krijgt hij tranen in zijn ogen...

Daar zit zijn vriendin met vijf van haar vriendinnen heerlijk mooi en ongelooflijk hoog te zingen!

Zo maar, zonder dirigent en prachtig op toon.

Het is een echt betoverend elfenlied...

Luister maar:

Aapje aapje, wat zing je toch mooi.

Meneer Aap zijn dag kan niet meer stuk...

Meneer Aap

.

Al jaren lang heeft meneer Aap een hele goeie vriend.

Zeg maar gerust: zijn beste vriend.

Het is iemand waarmee je lekker kunt kletsen.

Iemand waarmee je lol kunt hebben.

Iemand die niet roddelt en gewoon recht voor z'n raap is.

Iemand die goed tegen zijn verlies kan.

En, niet onbelangrijk: iemand die heel goed kan vlooien.

Vriend Aap dus...

Maar tóch...

Er is iets wat Meneer Aap begint te storen.

Misschien een futiliteit, maar het "triggert". 

Het broeit in de borst van Meneer Aap.

Het kietelt in zijn oren en achter in zijn keel en hij weet niet of hij er wat van moet zeggen.

Ja, als beste vriend moet je eigenlijk álles kunnen zeggen.

Maar Meneer Aap durft niet...

Laatst nog.

Ze zijn naar de sauna. Dé hobby van beide vrienden.

Ze gaan eens in de zoveel tijd eens lekker badderen. En bijkletsen natuurlijk.

Maar van dat laatste komt niet zo veel.

En dat komt zo: Vriend Aap heeft een nieuwe I-phone en ieder moment gaat er een "ping" of een "pong" (ligt er een beetje aan) en Vriend Aap weet niet hoe snel hij dan zijn nieuwste speeltje moet pakken om te kijken wat er binnenkomt.

Zelfs in de sauna dus...

Een dilemma... Meneer Aap vindt het niet leuk. Moet hij er wat van zeggen of niet?

Wie het weet mag het zeggen...

Tijd voor Meneer Aap

.

Meneer Aap loopt in de Grote Houtstraat: even naar het Kruidvat voor een nieuwe pot NIVEA.

Hij houdt daarvan, het is zijn merk: zijn handen worden er zo lekker zacht van.

Net als hij de winkel weer uitkomt ziet hij zijn oudste vriend.

Het is Ramon, zijn jeugdvriend, zijn maatje van de basisschool.

Samen konden ze de hele wereld aan en dat heeft de hele wereld geweten: één brok katte-kwaad...

Of moet je juist zeggen: "ape-kwaad"?

Het wàs me een stel. Altijd in de weer om iets uit halen en daar was het stuivertje op de spoorrails een niemandalletje bij! 

Meteen rent meneer Aap naar zijn oude vriend.

Hij loopt iedereen omver om zo snel mogelijk bij hem te zijn.

En dan bassen er twee gezellige vrienden door de straat: "Hee joh!" "Jij hier!"

Er volgt stevig kloppen op de rug en wat heen en weer springen.

En drie tellen later zit Meneer Aap bij Ramon in de auto op weg naar de kroeg in Overveen.

Even een paar biertjes bij Sligting! Even bijpraten...

Onverwacht bezoek...

.
Ik zit wat te mijmeren voor het raam.
De gracht ligt er stilletjes bij. Ik sukkel wat weg en schrik op als er op het raam gebonkt wordt.
Wat denk je... zie ik daar die gekke kop van meneer Aap!



Hij staat me uit lachen omdat ik zo zit te suffen.
Gelijk heeft-ie!
Ik loop zo snel ik kan naar de voordeur om hem binnen te laten.
-Long time no see, bast hij en geeft me een gezellige apenhug! Dat is altijd een heel gedoe, want hij weet niet hoe sterk hij is. Niet bere-sterk, maar ape-sterk dus...
We gaan gauw naar binnen, want ik heb het een beetje in m'n rug en wil terug de warmte in.
Hij begint meteen de pijnlijke plek te masseren.
En ja hoor, het helpt! Meneer Aap heeft magische handen.
Ik kan meteen een koprol doen en een handstand... 
Om wat op te scheppen gaat hij meteen in de lamp hangen.
"Fotoooooo- time!!" roept hij hard en pakt zijn portefeuille om zijn kleine meid te laten zien. Het is werkelijk een schatje en als ik dat zeg laat meneer Aap een glimlach zien van oor tot oor...


Hij is trots, dat ze al zindelijk is. 
-Scheelt een hoop geld, zegt hij...
We hebben heel wat bij te praten, want het was lang geleden dat hij er was.
Het is een goede vriend. 
Altijd welkom...

De vergadering

. 

Meneer Aap moet naar een vergadering.

Nou vraag je je misschien af: wat moet Meneer Aap nu in een vergadering.

En wat voor vergadering is dat dan wel?!

Dat zal ik je haarfijn uit de doeken doen.

Meneer Aap is voorzitter geworden van een club, die zich “Jeugdige Vaders” noemt.

Zoals je weet is Meneer Aap pas geleden vader geworden en hij zet zich enorm in tijdens de verzorging van zijn zoontje, dat kortweg “Kleine Prins” wordt genoemd.

Kleine Prins is een behoorlijke druktemaker, zeer beweeglijk en luidruchtig. Vriendin heeft haar handen vol en daarom steunt Meneer Aap haar waar hij maar kan.

Hij vindt het leuk om overal bij betrokken te worden en geniet van het vaderschap.

En daarom is hij ook lid geworden van “Jeugdige Vaders” en toen de oude voorzitter aftrad (die allang geen jeugdige vader meer was) heeft hij diens plek ingenomen.

Hij vindt het fijn, om een beetje belangrijk te zijn. Niet teveel, hij hoeft niet in de krant of op tv, maar gewoon een beetje... daar houdt hij wel van.

Dat ze hem op straat gedag zeggen en zo.

Vandaag is de vergadering van “Jeugdige Vaders” in de vergaderzaal van het ABC. Dat is het Architectuurcentrum in de binnenstad. Daar is het rustig vergaderen en de koffie staat altijd klaar.

Het zijn er 10 vandaag. Vrij netjes, valt hem op. Ze hebben zich allemaal eens lekker geborsteld. Een enkeling is speciaal naar de kapper geweest.

Jaha, dat ziet hij allemaal, want... meneer Aap ziet altijd alles. Daar staat hij om bekend. En daarom zijn ze ook blij met hem als voorzitter.

Er is geen ander die de voorzittershamer met zoveel verve hanteert als hij. Enthousiast ramt hij er op los, als hij vindt, dat de anderen te rumoerig zijn.

Ram-ram-ram...

Dan grijnst hij van oor tot oor. En iedereen is onmiddellijk stil...

.

Een naam voor meneer Aap

Meneer Aap baalt er een beetje van, dat hij steeds wordt aangesproken met “Meneer Aap”.
Zelfs zijn vriendin noemt hem Meneer Aap.
Hij heeft er genoeg van en hij wil een naam!

Maar ja… hoe kom je zomaar aan een naam?
Als je al vanaf dat je je herinnert Meneer Aap heet…
Daarom probeert  hij allerlei namen.
Eerst is er: Jim. Maar dan moet hij aan de strips van Sjors en Sjimmie denken. Nee, toch maar niet…
Soms hoort hij wel eens mooie namen noemen, maar hij vindt ze steeds niet bij hem passen.
Han, ja dat is een leuke naam, maar nee, toch niet voor hem. Meer een naam voor een fotograaf ...
Zijn chef zegt: “Zal ik je Henry noemen?”
Maar hij zegt: “Ik vind het wel een toffe naam, maar de verloofde van Marlou heet zo, ik kan toch niet ook …”

Buurman oppert de naam Brad.
“Brad”, zegt hij, “mmm, niet gek.”
Hij kauwt een beetje op de naam Brad. ’t Is wel een stoere naam. Als je je borst een beetje vooruit doet en je zegt: Brad.
Ja… dat voelt wel goed.
Maar hij is er toch onzeker over.
Daarom vraagt hij jullie nu:
“Wie heeft er een geschikte, prettige, fantastische, stoere en vooral fijne naam voor mij?”

Wie verzint de mooiste naam? 

© Marlou Witzel