Eergisteren moest ik naar de rugkliniek en omdat de fietspaden nog steeds nogal glad waren én omdat het zeek van de regen ben ik met de bus naar Heemstede gegaan.
Halte Kerkstraat. Ik stap uit en heb nog meer dan 10 minuten voor de afspraak bij de kliniek. Ik schuil even in het bushokje, ook om mijn handschoenen aan te doen.
Aan de overkant staat een kerk. De heilige Bavo of zoiets: katholiek, denk ik...
De klokken luiden. Het zijn niet de vrolijke klokken van een bruiloft. Nee... het zijn de droevige klokken: de tenor en de bas, de lagere tonen dus. Dan weet ik al hoe laat het is, want iemand heeft me ooit geleerd, dat dat de begrafenisklokken zijn.
Op het plein vóór de kerk zie ik een grote witte rouw-limousine met gigantisch veel witte bloemstukken er in.
Rondom staan ongeveer 30 mensen, allemaal in het wit. En ieder van hen heeft zeker 10 witte ballonnen bij zich.
Terwijl de witte kist uit de limousine wordt getild laten de mensen allemaal de koorden van de witte ballonnen los en daar gaan ze. Zoiets als dit, maar dan met donkere wolken erboven:
Zo wil ik het over 30 jaar ook. Ik zeg het maar alvast. Maar niet katholiek hoor!!
En ook geen dure kist. Doe dit maar:
