.
Al eerder schreef ik een keer over de oude plant, die bij mij in de voorkamer staat: de lidcactus.
Hier kun je het eerste blogje lezen, helemaal uit 2010: 02-07-2010
En hier de tweede: 13-07-2017
Geen wereldschokkende verhalen, gewoon een beetje ouwehoeren over een ouwe plant...
De plant is inmiddels 40 jaar oud en ik vertroetel 'm wel een beetje.
Niet teveel, want dat schijnt nou ook weer niet goed te zijn.
Kijk... hier staat-ie, dit jaar, in volle, prachtige bloei op 26 juni:
Als de bloemen zijn uitgebloeid laten ze los en vallen op de grond.
Dan verzamel ik ze... om te drogen en te tellen.
Ik vind ze er net als hiëroglyfen uitzien:
Op elk blaadje liggen er ongeveer 80 te drogen.
Er zijn 5 blaadjes met gedroogde bloemetjes.
Dat maakt in totaal 400 bloemen.
400!!
En weet je wat zo leuk is?
Als ik tegen de plant zeg: "oh, wat ben je mooi..." dan geeft-ie me er wéér een bloemetje bij.
Echt waar! Ik verzin het niet...
Als ze allemaal losgelaten zijn gooi ik ze in de tuin...


