De honden-slede-tocht

.

Helaas... vannacht geen Noorderlicht gezien: teveel bewolking.

Potverdikke...  daarvoor kwam ik hier!

Maar geen nood! Het is hier zo fijn, dat ik het Noorderlicht vergeef, dat ze zich (nog) niet heeft laten zien.

Vandaag gaan we weer de hort op: een honden-slede-tocht!! 

Ik heb er enorm veel zin in. 

Eerst rijden we in een busje naar de kennel, waar zo'n 30 honden ons enthousiast verwelkomen.

Weer krijgen we dikke kleren aan: een overall, dikke schoenen en een speciale muts en enorme dikke leren wanten.

We delen de slee met een man en zijn zoontje, dat enorm zit te genieten. Het jochie moet hard schaterlachen als onderweg één van de honden al rennend aan het poepen is. Ik moet er ook erg om lachen...

Ik heb hier een mini filmpje van 8 secondes, dan krijg je een beetje een idee hoe het ging. Het is maar kort, want ik verloor mijn want... Oeioeioei...

Na afloop van de prachtige tocht van in totaal 2½ uur ga je natuurlijk de honden bedanken voor hun harde werk.

(En kun je zien wat een groot pak ik aan had!)

Een top-ervaring! Ik zou meteen weer terug willen en het nóg een keer doen.
De honden zijn zo ontzettend lief en zo hard aan het werk... en je zit zo lekker op die grote slee op een rendierhuid...

Twee dagen Kiruna

.

In Kiruna hoop ik Het Noorderlicht te zien, dus... we blijven twee nachten hier.

Maar we blijven ook om een paar hele leuke dingen te doen.

Het eerste avontuur in Kiruna is een tocht met een snow-mobile.

Daarvoor trekken we hele dikke kleren aan: een overall, speciale sneeuwlaarzen en een dikke pet.

Dan worden we met een busje naar een lokatie gereden, waar de snowmobiles klaar staan en vandaar uit vertrekken we over de sneeuw naar "verre oorden". Onderweg een kleine pauze voor een fotomomentje. Kijk mij eens stoer staan:

Die kleding heb je echt wel nodig, want het is -33 daar!! -33!!

Na het foto-momentje rijden we door naar het ICE-Hotel in Jukkasjärvi.

Daar blijven we een paar uur rondhangen om de schitterende, door kunstenaars bewerkte ijshotelkamers te bewonderen.

Ook dit smelt op een gegeven moment en dan is er niets meer van over.

Ergens in mei, vermoed ik.

Dan stappen we weer op de snowmobiles en pauzeren later in een hut, waar we bij een warm vuur een heerlijke kop soep krijgen.

Daar kom je lekker van bij, want koud is het wel, ondanks de dikke kleding.

En aan eind van de middag gaan we naar ons leuke hotel: The Bishop's Arms, een nagebouwde pub, waar we dan ook 's avonds welverdiende Fish and Chips gaan eten.

En een welverdiend biertje drinken... Skol!