Narvik

.

Na het wazige Noorderlicht-avontuur in Abisko gaan we nog een stukje verder en wel naar Noorwegen, naar Narvik. Het is maar 1½ uur met de trein. Valt mee!

Narvik is een aardige havenstad aan een Fjord: de Ofotfjorden.

Hier slapen we weer in een echt bed, in pension Breidablikk en de volgende dag heb we nog ruim de tijd om de stad en de omgeving te verkennen, want de trein vertrekt pas om 15:15.

Natuurlijk gaan we de berg op, met een gondel. Het is prachtig helder weer en het is zaterdag, dus er wordt volop geskied. Alleen niet door ons!

Wij gaan weer met de gondel naar beneden om in het centrum van de stad in de vishal vlak bij de haven een heerlijk visburgertje eten.

En dan is het alweer tijd om onze bagage op te halen in ons pension en naar het station te lopen om de trein te pakken die ons weer helemaal terug naar Stockholm gaat brengen. 

Lekker weer slapen in een eigen hutje op een eigen bedje in de trein! Kedoem kedoem kedoem... en in Stockholm wakker worden!

Op dit kaartje kun je zien wat de gehele route is geweest. Met trein, boot en bus. En deze nacht dus van Narvik naar Stockholm:

Als we 's morgens in Stockholm aankomen krijg ik een berichtje via de Aurora-app op mijn mobieltje:

Beetje mosterd na de maaltijd...

Naar Abisko

.

Het is tijd om de trein weer te pakken, naar nóg noordelijker!! En wel naar Abisko.

Het is niet zo heel lang met de trein: iets meer dan een uur.

Onderweg is het enorm gaan sneeuwen en ik ben bang dat ons Noorderlicht-avontuur hier strandt...

In Abisko slapen we in het Noorderlicht-centrum en vandaar uit zouden we naar boven gaan met een stoeltjeslift.

Maar helaas... het sneeuwt niet alleen heel erg: het waait ook nog eens enorm.

Dus de liften gaan niet.

Na het heerlijke avondeten gaan we met een groepje uit de eetzaal toch een wandeling maken, door sneeuw en wind.

We lopen door het donker naar het meer.

Onderweg zien we een paar sterren en dan word ik toch wel zenuwachtig, want... waar sterren zijn is heldere lucht!

We blijven maar naar boven turen en dan...

DAN ZIEN WE HET!

Goed... het is een beetje versluierd door lichte bewolking, maar het is er!

Het Noorderlicht!

Ik heb geen foto kunnen maken, maar iemand heeft een filmpje (1½ minuut) op YouTube gezet, in 2011.

Zo'n beetje in het midden ervan zie je dat het Noorderlicht nogal vaag is. Zo hebben wij het gezien.

Ik ga dus gewoon weer terug! Hup! 

De honden-slede-tocht

.

Helaas... vannacht geen Noorderlicht gezien: teveel bewolking.

Potverdikke...  daarvoor kwam ik hier!

Maar geen nood! Het is hier zo fijn, dat ik het Noorderlicht vergeef, dat ze zich (nog) niet heeft laten zien.

Vandaag gaan we weer de hort op: een honden-slede-tocht!! 

Ik heb er enorm veel zin in. 

Eerst rijden we in een busje naar de kennel, waar zo'n 30 honden ons enthousiast verwelkomen.

Weer krijgen we dikke kleren aan: een overall, dikke schoenen en een speciale muts en enorme dikke leren wanten.

We delen de slee met een man en zijn zoontje, dat enorm zit te genieten. Het jochie moet hard schaterlachen als onderweg één van de honden al rennend aan het poepen is. Ik moet er ook erg om lachen...

Ik heb hier een mini filmpje van 8 secondes, dan krijg je een beetje een idee hoe het ging. Het is maar kort, want ik verloor mijn want... Oeioeioei...

Na afloop van de prachtige tocht van in totaal 2½ uur ga je natuurlijk de honden bedanken voor hun harde werk.

(En kun je zien wat een groot pak ik aan had!)

Een top-ervaring! Ik zou meteen weer terug willen en het nóg een keer doen.
De honden zijn zo ontzettend lief en zo hard aan het werk... en je zit zo lekker op die grote slee op een rendierhuid...

Sneeuwwit Kemi aan de Botnische golf

.

Onderweg in de trein naar Kemi, nogal noordelijk in Finland, worden we wakker en zien we dat de hele wereld wit is.

Overal ligt mooie witte sneeuw. Prachtige uitzichten vanaf de restauratie in de trein, waar we ons ontbijtje eten en via een groot panoramaraam naar buiten kunnen kijken. Zoooo mooi!

Tussen de wagons is de sneeuw opgestoven en daar moet je doorheen als je naar je "eigen" wagon terug gaat.

Het is adembenemend mooi daar.

Eén keertje zag ik een vosje door de witte wereld rennen, maar verder zie je er niet veel dieren.

De trein raast helemaal naar Kemi, waar we er weer uit moeten, om een aantal uren later in de middag op een bus te stappen naar nóg noorderlijker.

In Kemi vragen we bij Herrta van de koffietent naast het station of we daar onze koffers mogen stallen. (Mag voor 5 kronen!)

Daarna lopen we door de dikke laag spierwitte sneeuw naar het sneeuwkasteel, dat daar gebouwd is.

Het wordt gebouwd zodra er genoeg sneeuw is gevallen en zo'n beetje eind april smelt het vanzelf weer weg.

Het kasteel ligt aan de Botnische Golf. En daar is het ijs mega-dik, zodat je er op kunt wandelen en langlaufen en hele tochten maken. Maar helaas... daar hebben we geen tijd voor.

We hebben een bus te halen, die ons helemaal naar Luleå rijdt, waar we weer op de trein kunnen stappen naar Kiruna.

Met de bus rijden is ook wel weer eens wat anders. Het gaat natuurlijk langzamer dan met de trein.

En daardoor zie je weer meer.

Kijk maar eens naar dit leuke paard-en-wagentje onderweg.

Met de boot naar Finland

.

Vanaf Stockholm gaat er een enorme boot van Vikingland naar Turku, een haven in Finland.

De tocht is overdag en duurt 12 uur... 

Het is een schip met 11 verdiepingen waarvan de bovenste drie vol met restaurants, bars en dansvloeren. En een gokhal... Oh ja... en winkels voor de taxfree drank en allerlei andere zaken.

In Stockholm zijn heel veel Finnen ingestapt en als we om 7:45 vertrekken zijn ze allemaal al stevig aan de wodka.

Wodka om 8 uur 's morgens?

Amme hoela! Ik blijf liever gezond... doe mij maar een lekker bakkie koffie!

Ze kunnen er goed tegen, die jongens. Ik was allang onder tafel gegleden...

Maar goed, het is een mooie tocht.

De Baltische Zee is rustig, gelukkig. Ook geen ijs meer op het water.

Een zalige, relaxte dag op zee dus. 

In het schip hebben we een eigen daghut.

Best wel comfortabel, want daar kun je je even terugtrekken.

Voor een dutje: daar houd ik wel van... 's middags na de lunch.

Of een spelletje rummycup en als de vijf in de klok is een borreltje.

In Turku staat er al weer een trein voor ons klaar. 

Een bijzondere trein weer, want deze gaat ons helemaal naar Kemi brengen, waar we de volgende dag om half tien (9:32) aan zullen komen.

Henry rent zich rot om de trein niet te missen...

Viel wel mee hoor... we haalden 'm met gemak!

De conducteur heeft ons bedje al opgemaakt en flesjes vers water neergezet.

Iemand vroeg of ik Het Noorderlicht al heb gezien... 
Daarvoor reizen we helemaal naar het noorden. Boven de Poolcirkel.

Stockholm

.

De nachttrein brengt ons helemaal naar Stockholm.

En 's morgens om 5:55 uur komen we daar aan, uitgerust en wel door een lekker nachtje slapen terwijl de trein ons dwars door het Zweedse land heeft gereden.

In Stockholm hebben we een hotel, waar we meteen terecht kunnen, ondanks het vroege uur.

Ook krijgen we meteen een ontzettend lekker (want veel trek!) ontbijt.

Het is geen gewoon hotel... nee: het is een schip! De MÄLARDROTTNINGEN.

Het schip heeft nogal een geschiedenis.

Barbara Hutton, miljardairsdochter kreeg het op haar 19de verjaardag van haar steenrijke papa.

En later verkocht zij het aan de Zweedse Marine voor 1 Kroon.

En uiteindelijk is het dus een hotel geworden en ligt het in de haven van Stockholm.

Prachtig!

Hier zie je Barbara Hutton met één van haar echtgenoten: Gary Grant.

Een rijke meid dus. Heeft nogal wat echtgenoten versleten.

Nou... ik voel me óók rijk daar op dat schip!

Het uitzicht liegt er niet om.

Die dag gaan we de stad verkennen en onder andere naar het ABBA-museum.

Echt heel erg leuk, vooral ook omdat we beiden ABBA-fans zijn!

En we slenteren door de stad op zoek naar iets, waar ik het volgende week over zal hebben.

Iets heel leuks...

Op weg!

.

Al heel vroeg gaat de wekker.

En al heel vroeg gaan we op pad naar het station voor onze trip naar Het Noorden Van Europa, oftewel: naar Het Noorderlicht.

We gaan met de trein: helemaal heen en weer terug, bij elkaar 7000 kilometer.

Echt waar!!! 7000 kilometer...

Henry ontpopt zich als een heusche reisleider. Dus, ook om een beetje op te schieten, neemt hij mijn koffer erbij. Om dit uur van de dag gaat er namelijk nog geen bus naar het Centraal Station van Amsterdam...

Om 7 uur vertrekt de trein naar Osnabrück.

Alles is van te voren uitgerekend: waar en hoe laat en op welk perron.

En we zijn mooi op tijd op het station.

Hup!

Naar perron 10, wagen 11 plaats 53 en 54.

Als we later gecontroleerd worden blijkt, dat we EEN DAG TE VROEG!! zijn vertrokken.

Een dag te vroeg... we willen blijkbaar echt heel graag weg. Dus daarom maar een dag te vroeg.

Later blijkt, dat dat niet helemaal waar is, maar alle situaties worden naar wens opgelost en om 2 uur 's middags wordt de trein op de veerboot naar Denemarken gereden. Ja echt! De trein rijdt in Puttgarden op een veerboot en wordt over de Baltische Zee gevaren en er aan de Deense kant in Rødby weer afgereden. Een hele bijzondere ervaring.

Die avond komen we aan in Malmö, waar een nieuwe trein klaarstaat die ons door de donkere nacht helemaal naar Stockholm zal rijden. We hebben een eigen couchette, die we niet hoeven te delen, dus heel fijn en vrij.

Bedden kunnen naar beneden worden uitgeklapt en zijn meteen lekker schoon en fris opgemaakt. 

Het slaapt bijna nergens zo fijn als in een trein, die door de donkere nachtelijke wereld raast.