Met de boot naar Finland

.

Vanaf Stockholm gaat er een enorme boot van Vikingland naar Turku, een haven in Finland.

De tocht is overdag en duurt 12 uur... 

Het is een schip met 11 verdiepingen waarvan de bovenste drie vol met restaurants, bars en dansvloeren. En een gokhal... Oh ja... en winkels voor de taxfree drank en allerlei andere zaken.

In Stockholm zijn heel veel Finnen ingestapt en als we om 7:45 vertrekken zijn ze allemaal al stevig aan de wodka.

Wodka om 8 uur 's morgens?

Amme hoela! Ik blijf liever gezond... doe mij maar een lekker bakkie koffie!

Ze kunnen er goed tegen, die jongens. Ik was allang onder tafel gegleden...

Maar goed, het is een mooie tocht.

De Baltische Zee is rustig, gelukkig. Ook geen ijs meer op het water.

Een zalige, relaxte dag op zee dus. 

In het schip hebben we een eigen daghut.

Best wel comfortabel, want daar kun je je even terugtrekken.

Voor een dutje: daar houd ik wel van... 's middags na de lunch.

Of een spelletje rummycup en als de vijf in de klok is een borreltje.

In Turku staat er al weer een trein voor ons klaar. 

Een bijzondere trein weer, want deze gaat ons helemaal naar Kemi brengen, waar we de volgende dag om half tien (9:32) aan zullen komen.

Henry rent zich rot om de trein niet te missen...

Viel wel mee hoor... we haalden 'm met gemak!

De conducteur heeft ons bedje al opgemaakt en flesjes vers water neergezet.

Iemand vroeg of ik Het Noorderlicht al heb gezien... 
Daarvoor reizen we helemaal naar het noorden. Boven de Poolcirkel.

Stockholm

.

De nachttrein brengt ons helemaal naar Stockholm.

En 's morgens om 5:55 uur komen we daar aan, uitgerust en wel door een lekker nachtje slapen terwijl de trein ons dwars door het Zweedse land heeft gereden.

In Stockholm hebben we een hotel, waar we meteen terecht kunnen, ondanks het vroege uur.

Ook krijgen we meteen een ontzettend lekker (want veel trek!) ontbijt.

Het is geen gewoon hotel... nee: het is een schip! De MÄLARDROTTNINGEN.

Het schip heeft nogal een geschiedenis.

Barbara Hutton, miljardairsdochter kreeg het op haar 19de verjaardag van haar steenrijke papa.

En later verkocht zij het aan de Zweedse Marine voor 1 Kroon.

En uiteindelijk is het dus een hotel geworden en ligt het in de haven van Stockholm.

Prachtig!

Hier zie je Barbara Hutton met één van haar echtgenoten: Gary Grant.

Een rijke meid dus. Heeft nogal wat echtgenoten versleten.

Nou... ik voel me óók rijk daar op dat schip!

Het uitzicht liegt er niet om.

Die dag gaan we de stad verkennen en onder andere naar het ABBA-museum.

Echt heel erg leuk, vooral ook omdat we beiden ABBA-fans zijn!

En we slenteren door de stad op zoek naar iets, waar ik het volgende week over zal hebben.

Iets heel leuks...

Op weg!

.

Al heel vroeg gaat de wekker.

En al heel vroeg gaan we op pad naar het station voor onze trip naar Het Noorden Van Europa, oftewel: naar Het Noorderlicht.

We gaan met de trein: helemaal heen en weer terug, bij elkaar 7000 kilometer.

Echt waar!!! 7000 kilometer...

Henry ontpopt zich als een heusche reisleider. Dus, ook om een beetje op te schieten, neemt hij mijn koffer erbij. Om dit uur van de dag gaat er namelijk nog geen bus naar het Centraal Station van Amsterdam...

Om 7 uur vertrekt de trein naar Osnabrück.

Alles is van te voren uitgerekend: waar en hoe laat en op welk perron.

En we zijn mooi op tijd op het station.

Hup!

Naar perron 10, wagen 11 plaats 53 en 54.

Als we later gecontroleerd worden blijkt, dat we EEN DAG TE VROEG!! zijn vertrokken.

Een dag te vroeg... we willen blijkbaar echt heel graag weg. Dus daarom maar een dag te vroeg.

Later blijkt, dat dat niet helemaal waar is, maar alle situaties worden naar wens opgelost en om 2 uur 's middags wordt de trein op de veerboot naar Denemarken gereden. Ja echt! De trein rijdt in Puttgarden op een veerboot en wordt over de Baltische Zee gevaren en er aan de Deense kant in Rødby weer afgereden. Een hele bijzondere ervaring.

Die avond komen we aan in Malmö, waar een nieuwe trein klaarstaat die ons door de donkere nacht helemaal naar Stockholm zal rijden. We hebben een eigen couchette, die we niet hoeven te delen, dus heel fijn en vrij.

Bedden kunnen naar beneden worden uitgeklapt en zijn meteen lekker schoon en fris opgemaakt. 

Het slaapt bijna nergens zo fijn als in een trein, die door de donkere nachtelijke wereld raast. 

Sigtuna

.

Het is alweer de laatste dag van onze heerlijke reis. Wat een indrukken en wat een mooi land!

Waar het eigenlijk om ging: Cornelius Vreeswijk... helemaal vergeten! Maar geen nood, er was genoeg te doen en te zien.

We slapen nog één nacht in Stockholm en gaan de stad nog één keer in.

Daar vallen we met de neus in de boter, want er is een enorme rommelmarkt op één van de pleinen in het centrum van Stockholm. 

Het is wel kijke-kijke-nie-kope, want we moeten het allemaal meesjouwen en we hebben al genoeg!

Nou vooruit... één boekje van Astrid Lindgren, die van Pippe Langstrumpf.

We gaan nog langs de plek waar eind april een idioot in een vrachtwagen op de menigte is ingereden. Bah!! Klootzak!

Honderden briefjes op de ruit geplakt... Allemaal lieve teksten, boze teksten, verontwaardige teksten...

Zo'n zinloze daad.

We gaan met gemengde gevoelens de stad uit en bezoeken Sigtuna, een van de oudste stadjes van Zweden. 

Hier kom je helemaal tot rust. Mooi en sfeervol en we bezoeken de Maria-kerk waar net een dienst aan de gang is. Iets met confirmatie of zo. Argeloze jongelui met witte jurken aan. Precies snap ik het niet.

We sluipen voor het zingen de kerk uit en gaan naar het vliegveld, waar ons vliegtuig al klaar staat om ons weer veilig naar Schiphol te vliegen.

Het was een heerlijke vakantie. Dag Zweden!

(De foto's zijn van mezelf en van Henry)

Örebro en jarig

.

De volgende stop is Örebro. Ook daar blijven we twee nachten...

Op de kaart kun je een beetje zien wat we gedaan hebben. Van Stockholm naar Jönköping, naar Göteborg, en dan naar Örebro:

In Örebro ga ik mijn verjaardag vieren.

De volgende dag krijg ik van Henry een mooie struis:

Nee, niet echt natuurlijk, maar heel modern via de whatsapp op m'n telefoontje.

En ik word door zeker 60 Facebook-vriendjes gefeliciteerd met gekke plaatjes en teksten. Hartstikke leuk... Ik voel me reuze jarig.

Dan komt het kado wat Henry voor mij heeft gekocht in Jönköping. Mooi ingepakt met slingertjes in de kleur van de Zweedse vlag:

Nee... er zit geen giraf in en ook geen parfum.

Het is een prachtig kado, waar ik ontzettend blij mee ben...

Kijk maar:

Het complete alfabet van Maja door Lena Anderson...

Fantastisch! Dank je wel, Henry. Je had niet beter kunnen kiezen.

Als afsluiter van die dag gaan we lekker uit eten in het restaurant boven op de watertoren van Örebro, Swampen genaamd. Daar kun je heerlijk smikkelen en van het uitzicht genieten. Wat een feest!

Ja, jarig zijn in Zweden is zo gek nog niet. Ik ga alvast een plek bedenken voor volgend jaar...

Kungälv bij Göteborg

.

De volgende morgen slenteren we nog even door zonnig Jönköping. 

We gaan in elke stad altijd op zoek naar de bibliotheek, dus hier ook.

Ik koop er wat kaarten, omdat ik het vorige pakketje dat ik gekocht had onderweg ergens heb laten liggen (ook in een bieb trouwens)

Dit zijn hele leuke van dezelfde schilder als van Linnea: Lena Anderson.  Zij heeft nóg een figuurtje bedacht. Het heet Maja. En ze heeft er een heel alfabet omheen bedacht. Hier de L... Maja zit links en ze zoekt met haar vriendinnetjes Lavendel uit.

En dan vertrekken we richting Göteborg. Ons hotel is in Kungälv, een klein stadje zo'n 20 kilometer er vandaan en ook nu is de de weg er naar toe het belangrijkste.

Wij zijn echte koffieleuten, dus als de 11 in de klok is zoeken we een bakkertje voor een lekker bakkie. De meeste bakkers hier hebben ook een koffiehoek, waardoor het net lijkt alsof je in het dorpshuis komt. De bewoners komen hier gezellig leuten en brood halen en kletsen. Ik mag dat wel.

En het is een mooie gelegenheid om een beetje Zweeds te leren:

Hier staat: "Verkouden? Wij hebben honing, hoestmedicijn en keeltabletten..."

De taal is best grappig. Deze vind ik ook leuk:

"Het eten kan enige smet van liefde hebben"

Lief toch!

De reis gaat verder naar het hotel, waar we twee nachten blijven: Fars Hatt in Kungälv.

Een beetje oubollig hotel, maar erg gezellig en er is een grote salon, waar je de hele dag door zelf lekker koffie of thee of chocolademelk mag tappen... Vooral 's avonds is dat prettig, want de hotelkamer is klein en er zijn geen makkelijke stoelen.

Kungälv is een houten stadje. Kijk toch eens naar die mooi gekleurde huizen. Allemaal strak in de verf. Jammer dat hier net de zon niet scheen, anders ziet het er natuurlijk nóg mooier uit.

Jönköping

.

Vandaag reizen we door het mooie Zuid-Zweden naar Jönköping. En omdat de weg ernaar toe het doel is zoekt Henry mooie kleine weggetjes op. 

Weggetjes door dorpjes, langs boerderijen en mensen. Want we willen mensen zien. En de geur van pasgemaaid gras ruiken. En huisjes uitzoeken om later met z'n allen in te gaan wonen... En dan mag je je af en toe terugtrekken in het tuinhuis:

Weet je nog, dat ik ook heel veel bezig ben met Linnea, dat grappige grietje van Lena Anderson en Christina Björk? Onderweg vind ik een groot huis, dat Villa Linnea heet. Ik zou er zo willen wonen! Heel erg geschikt voor veel mensen en ieder een eigen kamer ook nog! Wel samen eten, he!!

Hier kun je nog even een verhaaltje over Linnea teruglezen: Linnea

Ik kijk m'n ogen uit. Wat een huizen en wat een ruimte...

En... wie weet zien we onderweg nog een eland ook. Zou zo gaaf zijn...

Jönköping is een prachtige stad. Ik vind het zelfs mooier dan Stockholm. Meer heuvels rondom en wat kleiner en toegankelijker. En nauwelijks toeristen...

Dit is het uitzicht vanuit onze hotelkamer. De zon is bezig onder te gaan...

We hebben hier een luxe hotel... nee, echt! Ongelooflijk...

's Avonds drinken we een wijntje in de bar. Het is ons eerste en enige wijntje van de hele vakantie, want het kost... 97 Zweedse Kronen en dat is omgerekend een tientje per glas! Oeps!

Maar we genieten er wel dubbel van... Skol!

Naar Zweden

.

We zijn maar even thuis en peren 'm alweer.

Dit keer naar het hoge noorden, naar Zweden.

Ik heb Henry (onder andere) een CD van Cornelis Vreeswijk gegeven voor z'n verjaardag en plan is om iets van hem in Zweden te gaan beleven. We weten alleen nog niet wat...

Dus gebruik gemaakt van een leuke aanbieding en 7 mei om 8:30 zitten we in het vliegtuig naar Stockholm. We zijn er mooi op tijd om van alles te doen.

Eerst een autootje ophalen en dan meteen de stad in.

We hebben tenslotte een "queeste"! En ik heb nóg een queeste, namelijk: het Tomtar en Troll winkeltje opzoeken om kaarten van Jenny Nyström te kopen. Gevonden! En het is open (öppet)

Maar wat een teleurstelling...

De vrouw die het winkeltje runt heeft nog nooit van Jenny Nyström gehoord. Waarschijnlijk voor mijn tijd, zegt ze.

Nou, me hoela!! De tomtar zijn door haar bedacht!

Nou ja... ik maak wat foto's en ga gewoon verder.

We crossen de stad een beetje door, eten een ijsje en zoeken wat dingen op, die de moeite waard zijn.

Henry is een perfekte kaartlezer, dus die vindt overal de weg. En dat is maar goed ook, want ik mag graag verdwalen!

Als we het smalste steegje van Stockholm hebben gevonden wordt daar natuurlijk ook nog even mee gespeeld... Je bent maar één keer jong, toch?!

En dan is het al weer tijd om ons hotel op te gaan zoeken. Het ligt even buiten de stad in Solna. En morgen... naar Jönköping... Zin in!

Zweden, here I come...

.

Hey Blogvriendjes en -vriendinnetjes...

Hebben jullie me gemist? 

Wel... het duurt nu niet lang meer. Ik ben bijna weer terug.

Volgende week nog een bere-drukke week en dan... hup! naar Zweden voor een mooie rondreis samen met mijn verloofde door het land van Jenny Nyström en de Tomtar, van Pippi Langstrumpf (volledige naam: Pippilotta Viktualia Rollgardina Pfefferminz Efraimstochter Langstrumpf) en de eeuwig zingende bossen...

En daarna... half mei, ga ik weer lekker bloggen.

Ik heb overal zin in, dus kom maar op!

Tot over een paar weken...

Nog meer Zweedse kunst

.

Toen ik met de Zweedse kunstenaar Jenny Nyström bezig was ben ik natuurlijk heel veel gaan piepelen op internet.

En ik vond nog een heerlijke kunstenaar!!

De Skandinavische landen hebben iets met berggeesten, elfen en kabouters...

En deze kunstenaar... die is geweldig! Misschien vind ik hem nog wel fijner dan Nyström...

Zie hier iets van hem, Lennart Helje is zijn naam.

Jawel, weer een kabouter ("tomte") en het werk van Lennart Helje bevat veel van deze magische wezentjes.

Hij is geboren in 1940 in Lima. Niet de stad in Peru, maar een plaatsje in Zweden, in de provincie Dalarnas Iän. Nooit van gehoord. Maar ja... Helje is er geboren, dus je vindt dat als je er naar zoekt.

Hij is nu 76 en staat midden in het leven, ook op Facebook...

Daar zet hij natuurlijk werk van hem op.

Bijvoorbeeld deze mooie eland met schuilend op zijn poot een klein wezentje, jawel een tomte ...

Lennart Helje...

Echt om te onthouden en meer van op te zoeken.

Ik kan niet wachten om naar Zweden te reizen en er iets van te bespeuren en te voelen...

Hier kun je nog meer van Helje vinden: op het blog van Gonny, die naar Zweden is verhuisd en midden in die mooie wereld zit:

Een kijkje in Zweden

Van de kunstenaar zelf is overigens geen enkele foto te vinden op het web.

Wonderlijk...

Maar daar gaat het hem waarschijnlijk niet om.

Hij werkt. En hoe!

Jenny Nyström en Rie Cramer

.

We gaan nog een keertje op bezoek bij de zweedse kunstenaar Jenny Nyström.
Zij doet me in de verte een beetje op onze kunstenaar Rie Cramer denken. 
Die zal wel het één en ander van haar geleend hebben.

Tenminste... als ik dit zie, dan denk ik dat. Dit is een echte "Jenny":

En dit hieronder is een echte "Rie":

En wie was er het eerst? So what! Maakt me niet uit. Allebei mooi en allebei knap.

Natuurlijk kon Jenny wel wat anders dan Tomtar en kindertjes schilderen.

Jenny Nyström won een grote prijs van 2000 Kronen met het schilderij 

"Gustav Vasa als kind voor Koning Hans".

Met het geld, dat ze hiermee gewonnen heeft is ze twee jaar gaan studeren in Parijs.

Maar... het meest bekend is ze toch wel geworden met de illustraties van de Tomtar.

In 1893 kreeg ze een zoon: Curt.

Hij is later ook gaan schilderen en in de voetsporen van zijn moeder getreden met vergelijkbare illustraties. Duidelijk geïnspireerd...

Jenny Nyström... Ben benieuwd of ik in mei de winkel in Stockholm vinden kan.

Het adres heb ik al, dus ik denk van wel.

Dan koop ik me ongans aan de kaarten, die er nu van te koop zijn. Zeker weten.

En ik hou ze lekker allemaal zelf!

Nou, vooruit... ik stuur jou er ook eentje. Wel bewaren he!

Jenny Nyström en de Tomtar

.

Ach, weet je wat?

Ik ga nog even door op Jenny Nyström.

Mijn reisje naar Zweden is pas in mei, maar ik ga mezelf alvast een heleboel leuks kado doen.

En dat doe ik door in het leven van Jenny Nyström te duiken.

Ze werd geboren 1854 in één van de oudste steden van Zweden: Kalmar.

Het is toch wel bijzonder dat er 163 jaar na je geboorte nog steeds iemand is, die iets over je schrijft op d'r weblog.

En dat je illustraties niet weg te denken zijn uit de Zweedse scholen en huishoudens.

Er is zelfs een winkel in Stockholm, helemaal vol met het voornaamste bedenksel van Jenny, de Tomtar! Kijk hier is er ééntje...

Ik vind 'm een beetje op m'n vader lijken, alleen had die geen baard!

De Tomtar zijn een soort van volwassen kabouters. En ze zijn er om te helpen en om goed te doen.

Jenny begon op haar achtste te tekenen en schilderen en later startte ze een studie aan de school voor schone kunsten in Göteborg.

Ze was pas 19 toen ze het kinderboek : Lille Viggs äventyr på julafton

van Viktor Rydberg illustreerde  (Kleine Viggs avontuur op kerstavond)

De eerste Tomtar is hier dus al te zien. Hij klopt op het raam. "Is er iemand thuis?" vraagt hij.

Langzaamaan verandert de Tomtar in dit ventje, vol kleur en gezelligheid.

En natuurlijk één en al bedrijvigheid. 

Een goeie Tomtar zit nooit stil, net zoals Jenny Nyström nooit stil kan hebben gezeten.

Er zijn duizenden illustraties van haar te vinden. En echt niet alleen van Tomtar.

Jenny Nyström, zelfportret:

"I morgon kommer jag att forsätta. Kanskar!

Jag älskar dig. 

Hälsningar från Marlou"