Naar Zweden

.

We zijn maar even thuis en peren 'm alweer.

Dit keer naar het hoge noorden, naar Zweden.

Ik heb Henry (onder andere) een CD van Cornelis Vreeswijk gegeven voor z'n verjaardag en plan is om iets van hem in Zweden te gaan beleven. We weten alleen nog niet wat...

Dus gebruik gemaakt van een leuke aanbieding en 7 mei om 8:30 zitten we in het vliegtuig naar Stockholm. We zijn er mooi op tijd om van alles te doen.

Eerst een autootje ophalen en dan meteen de stad in.

We hebben tenslotte een "queeste"! En ik heb nóg een queeste, namelijk: het Tomtar en Troll winkeltje opzoeken om kaarten van Jenny Nyström te kopen. Gevonden! En het is open (öppet)

Maar wat een teleurstelling...

De vrouw die het winkeltje runt heeft nog nooit van Jenny Nyström gehoord. Waarschijnlijk voor mijn tijd, zegt ze.

Nou, me hoela!! De tomtar zijn door haar bedacht!

Nou ja... ik maak wat foto's en ga gewoon verder.

We crossen de stad een beetje door, eten een ijsje en zoeken wat dingen op, die de moeite waard zijn.

Henry is een perfekte kaartlezer, dus die vindt overal de weg. En dat is maar goed ook, want ik mag graag verdwalen!

Als we het smalste steegje van Stockholm hebben gevonden wordt daar natuurlijk ook nog even mee gespeeld... Je bent maar één keer jong, toch?!

En dan is het al weer tijd om ons hotel op te gaan zoeken. Het ligt even buiten de stad in Solna. En morgen... naar Jönköping... Zin in!

Zweden, here I come...

.

Hey Blogvriendjes en -vriendinnetjes...

Hebben jullie me gemist? 

Wel... het duurt nu niet lang meer. Ik ben bijna weer terug.

Volgende week nog een bere-drukke week en dan... hup! naar Zweden voor een mooie rondreis samen met mijn verloofde door het land van Jenny Nyström en de Tomtar, van Pippi Langstrumpf (volledige naam: Pippilotta Viktualia Rollgardina Pfefferminz Efraimstochter Langstrumpf) en de eeuwig zingende bossen...

En daarna... half mei, ga ik weer lekker bloggen.

Ik heb overal zin in, dus kom maar op!

Tot over een paar weken...

Nog meer Zweedse kunst

.

Toen ik met de Zweedse kunstenaar Jenny Nyström bezig was ben ik natuurlijk heel veel gaan piepelen op internet.

En ik vond nog een heerlijke kunstenaar!!

De Skandinavische landen hebben iets met berggeesten, elfen en kabouters...

En deze kunstenaar... die is geweldig! Misschien vind ik hem nog wel fijner dan Nyström...

Zie hier iets van hem, Lennart Helje is zijn naam.

Jawel, weer een kabouter ("tomte") en het werk van Lennart Helje bevat veel van deze magische wezentjes.

Hij is geboren in 1940 in Lima. Niet de stad in Peru, maar een plaatsje in Zweden, in de provincie Dalarnas Iän. Nooit van gehoord. Maar ja... Helje is er geboren, dus je vindt dat als je er naar zoekt.

Hij is nu 76 en staat midden in het leven, ook op Facebook...

Daar zet hij natuurlijk werk van hem op.

Bijvoorbeeld deze mooie eland met schuilend op zijn poot een klein wezentje, jawel een tomte ...

Lennart Helje...

Echt om te onthouden en meer van op te zoeken.

Ik kan niet wachten om naar Zweden te reizen en er iets van te bespeuren en te voelen...

Hier kun je nog meer van Helje vinden: op het blog van Gonny, die naar Zweden is verhuisd en midden in die mooie wereld zit:

Een kijkje in Zweden

Van de kunstenaar zelf is overigens geen enkele foto te vinden op het web.

Wonderlijk...

Maar daar gaat het hem waarschijnlijk niet om.

Hij werkt. En hoe!

Jenny Nyström en Rie Cramer

.

We gaan nog een keertje op bezoek bij de zweedse kunstenaar Jenny Nyström.
Zij doet me in de verte een beetje op onze kunstenaar Rie Cramer denken. 
Die zal wel het één en ander van haar geleend hebben.

Tenminste... als ik dit zie, dan denk ik dat. Dit is een echte "Jenny":

En dit hieronder is een echte "Rie":

En wie was er het eerst? So what! Maakt me niet uit. Allebei mooi en allebei knap.

Natuurlijk kon Jenny wel wat anders dan Tomtar en kindertjes schilderen.

Jenny Nyström won een grote prijs van 2000 Kronen met het schilderij 

"Gustav Vasa als kind voor Koning Hans".

Met het geld, dat ze hiermee gewonnen heeft is ze twee jaar gaan studeren in Parijs.

Maar... het meest bekend is ze toch wel geworden met de illustraties van de Tomtar.

In 1893 kreeg ze een zoon: Curt.

Hij is later ook gaan schilderen en in de voetsporen van zijn moeder getreden met vergelijkbare illustraties. Duidelijk geïnspireerd...

Jenny Nyström... Ben benieuwd of ik in mei de winkel in Stockholm vinden kan.

Het adres heb ik al, dus ik denk van wel.

Dan koop ik me ongans aan de kaarten, die er nu van te koop zijn. Zeker weten.

En ik hou ze lekker allemaal zelf!

Nou, vooruit... ik stuur jou er ook eentje. Wel bewaren he!

Jenny Nyström en de Tomtar

.

Ach, weet je wat?

Ik ga nog even door op Jenny Nyström.

Mijn reisje naar Zweden is pas in mei, maar ik ga mezelf alvast een heleboel leuks kado doen.

En dat doe ik door in het leven van Jenny Nyström te duiken.

Ze werd geboren 1854 in één van de oudste steden van Zweden: Kalmar.

Het is toch wel bijzonder dat er 163 jaar na je geboorte nog steeds iemand is, die iets over je schrijft op d'r weblog.

En dat je illustraties niet weg te denken zijn uit de Zweedse scholen en huishoudens.

Er is zelfs een winkel in Stockholm, helemaal vol met het voornaamste bedenksel van Jenny, de Tomtar! Kijk hier is er ééntje...

Ik vind 'm een beetje op m'n vader lijken, alleen had die geen baard!

De Tomtar zijn een soort van volwassen kabouters. En ze zijn er om te helpen en om goed te doen.

Jenny begon op haar achtste te tekenen en schilderen en later startte ze een studie aan de school voor schone kunsten in Göteborg.

Ze was pas 19 toen ze het kinderboek : Lille Viggs äventyr på julafton

van Viktor Rydberg illustreerde  (Kleine Viggs avontuur op kerstavond)

De eerste Tomtar is hier dus al te zien. Hij klopt op het raam. "Is er iemand thuis?" vraagt hij.

Langzaamaan verandert de Tomtar in dit ventje, vol kleur en gezelligheid.

En natuurlijk één en al bedrijvigheid. 

Een goeie Tomtar zit nooit stil, net zoals Jenny Nyström nooit stil kan hebben gezeten.

Er zijn duizenden illustraties van haar te vinden. En echt niet alleen van Tomtar.

Jenny Nyström, zelfportret:

"I morgon kommer jag att forsätta. Kanskar!

Jag älskar dig. 

Hälsningar från Marlou"

Jenny Nyström

.

Ik heb "iets" met Zweden. Weet niet wat dat "iets" is, maar ik heb het.

De kleine Linnéa, waar ik al heel wat over geschreven heb, is echt een favorietje van me (één verhaaltje zien? Klik dan op Linnéa) en nu is daar al een tijdje geleden Jenny bij gekomen, Jenny Nyström.

Ik hou heel erg van de illustraties die zij maakte.

Henry en ik hebben afgelopen zondag een reisje naar en door Zweden geboekt en ik hoop dan ook het graf van deze kunstenaar te mogen bezoeken. Of het geboortehuis, wie weet...

Weet alleen nog niet waar ze begraven is, maar ik denk in Stockholm, want daar is ze op 17 januari 1946 gestorven, 71 jaar geleden dus.

En aangezien de rondtrip in Stockholm begint én eindigt zal ik die plekken zeker vinden.

Hier is alvast een voorproefje van dat wat zij maakte. 

Ze illustreerde vooral kinderboeken. Kijk eens naar al die vrolijke gezichtjes, en die ene die moet zo huilen, aaach!

Maar ook boeken voor volwassenen. Dit spreekt me aan: de kleding en de mooie warme dekjes voor de rendieren. En natuurlijk het hondje dat vrolijk mee rent!

Ik zal zeker meer van deze kunstenaar laten weten en zien.

Misschien kan ik in een boekhandel aldaar wat mooie kaarten scoren!