Op de berg

.
















Ik ben eindelijk alleen in het huisje en het voelt eigenlijk niet eens zo gek aan…
Ik voel me namelijk zo thuis…
Meteen bij het aankomen al, toen ik eerst het dak en de schoorsteen zag, was het zo “gewoon”…
Ik moest mezelf een beetje knijpen en tegen mezelf zeggen: Lou, je bent in Trahütten! Je bent er…

Eerst heb ik het autootje uitgeladen. Toen de Schilcher, die ik al beneden bij de wijnboer gehaald had, opengemaakt. Een glaasje ingeschonken en een SMS-je naar het thuisfront gestuurd. Buiten voor het huisje in het zonnetje.
De zon is wel al erg laag, maar er valt nog veel van te genieten!

Boven op zolder het bed opgemaakt, de koffer uitgepakt en ontdekt, dat ik wel erg weinig kleding bij me heb. Waarschijnlijk zal ik niet veel mensen zien, dus niemand weet, dat ik elke dag hetzelfde aan heb.

Ik maak een vuurtje in de houtoven in de keuken en zet er een grote pan met water op.
Dan verzamel ik hout voor het stoken van vanavond, want het zal wel fris worden, als de zon weg is.
Daarna een heel eenvoudig maaltje: koolsla, gewone sla met tomaatjes en mozzarella en een zacht gekookt eitje.
Erg veel variatie gaat er deze week niet komen. En dat zie ik helemaal zitten, want uren koken, alleen voor je eentje… waarom zou je?!
Uit eten ga ik ook niet. Dat vind ik zo armoedig: in je eentje in een restaurant.

Ja… het gaat helemaal lukken hier op de berg.

In het vliegtuig

.





















Ik zit vol verwachting naar beneden te kijken.
De Mur als een glinsterend zilveren lint.
De bergen met minuscule dorpjes, slingerende weggetjes.
Rotspartijen.
Het dal met links en rechts van de rivier groene weilanden.
Een plukje spierwitte wolk.

Al dalend zie ik de grote weg, waar we anders altijd op reizen.
Dan weer de Mur, soms helder turkoois.

Ik hoop op Graz met zicht op "die Liesl" op de Schlossberg.
Het land komt steeds dichterbij.
Ik zie een weg een tunnel induiken.
Graz ligt links, ik zit rechts... geen "Liesl" dus.

De dorpjes worden groter.
Ik zie de keurig gerangschikte wijnstokken van de Schilcher-wijndruif.

De schaduw van het vliegtuig op de korenvelden vliegt met ons mee.

Herzlich Wilkommen in Graz.
Ik ga het autootje ophalen...


.