Meteen spullen opruimen.

Van een van mijn koorvriendinnen heb ik het woord "meteen" geleerd. Natuurlijk ken ik het woord heus wel, maar dit was een soort van "lesje": als je iets moet doen, doe het dan meteen en wacht niet tot volgende maand of volgend jaar. Of tot nooit.

Nou ken ik mensen, die van de uitstel zijn. Komt wel: morgen... volgende week... volgend jaar.

Die zien dan op den duur door de bomen het bos niet meer. En dat wil ik voor mezelf voorkomen. Ben dan ook altijd wel een beetje ruimerig.

Henry is ook van de "meteen". Hij is "metenerig", om het zo maar eens te noemen. Niet laten liggen tot morgen: meteen doen.

Heel erg "metenerig" ben ik niet. Maar nu ik wat ouder begin te worden ben ik er over aan het nadenken of ik niet "meteen" wat meer moet opruimen: naar de kringloop brengen of zo.

Dat komt ook door een boek dat ik aan het lezen ben: "Wat doen we met de spullen" van Dick Wittenberg. Goed boek. Op de achterkant staat: 

"Wie sterft verdwijnt van de aardbodem. Wat achterblijft zijn de spullen. Wat zeggen die spullen over ons?"

Dick Wittenberg mocht in het huis van Jo van Overdijk ronddwalen, nadat ze was overleden en voordat de kinderen alles hadden opgeruimd en het huis hadden verkocht. Toen Jo 18 was had ze minder dan 50 bezittingen. En toen ze overleed, 99 jaar oud, waren dat er meer dan 10.000.

Kanonne... 10.000 bezittingen. Zou ik er ook zoveel hebben?
Ik ga ze niet tellen, maar dat ik weer eens een beetje op mag ruimen... ja, dat dan weer wel. 

Volgende week begin ik! Want... ik las net: rommel in huis geeft stress en angst.