Meteen spullen opruimen.

Van een van mijn koorvriendinnen heb ik het woord "meteen" geleerd. Natuurlijk ken ik het woord heus wel, maar dit was een soort van "lesje": als je iets moet doen, doe het dan meteen en wacht niet tot volgende maand of volgend jaar. Of tot nooit.

Nou ken ik mensen, die van de uitstel zijn. Komt wel: morgen... volgende week... volgend jaar.

Die zien dan op den duur door de bomen het bos niet meer. En dat wil ik voor mezelf voorkomen. Ben dan ook altijd wel een beetje ruimerig.

Henry is ook van de "meteen". Hij is "metenerig", om het zo maar eens te noemen. Niet laten liggen tot morgen: meteen doen.

Heel erg "metenerig" ben ik niet. Maar nu ik wat ouder begin te worden ben ik er over aan het nadenken of ik niet "meteen" wat meer moet opruimen: naar de kringloop brengen of zo.

Dat komt ook door een boek dat ik aan het lezen ben: "Wat doen we met de spullen" van Dick Wittenberg. Goed boek. Op de achterkant staat: 

"Wie sterft verdwijnt van de aardbodem. Wat achterblijft zijn de spullen. Wat zeggen die spullen over ons?"

Dick Wittenberg mocht in het huis van Jo van Overdijk ronddwalen, nadat ze was overleden en voordat de kinderen alles hadden opgeruimd en het huis hadden verkocht. Toen Jo 18 was had ze minder dan 50 bezittingen. En toen ze overleed, 99 jaar oud, waren dat er meer dan 10.000.

Kanonne... 10.000 bezittingen. Zou ik er ook zoveel hebben?
Ik ga ze niet tellen, maar dat ik weer eens een beetje op mag ruimen... ja, dat dan weer wel. 

Volgende week begin ik! Want... ik las net: rommel in huis geeft stress en angst.

Het toverwoord: meteen

.

Gisteren had ik het over het toverwoord: meteen. 

Omdat ik daar zelf meestal wel in geloof, aan meteen doen en niet dralen.

Ik kan natuurlijk ook heus wel heel erg dralen en dan heb ik later nergens meer zin in. 

Maar als ik iets meteen doe, dan ben ik er van af en dan ben ik tevreden.

Ik moet denken aan de Zwitserse psychiater Elisabeth Kübler-Ross.

Zij heeft een heleboel onderzoek gedaan naar de menselijke geest en heel veel geschreven.

Daarvan is iets mij bijgebleven.

Ze werkte in een psychatrische inrichting en het viel haar op, dat de mensen die daar woonden allemaal vreselijk rondliepen met de hele dag in hun pijama en ochtendjas en op sloffen en maar zaten te roken met ongekamde haren.

Ze zag dat de patiënten niet alleen depressief waren, maar er ook depressief uitzagen... je zou er depressief van worden enkel en alleen door er naar te kijken.

Zij heeft toen bewerkstelligd, dat de  patiënten 's morgens meteen na het opstaan zichzelf gingen wassen en aankleden. Zich opknapten. En de dag daardoor veel energieker begonnen...

Hoe is haar dat gelukt?

Simpel: ze kregen geen ontbijt, als ze nog in pijama waren.

En wat denk je? 

Gelukt! Iedereen, ja echt: iedereen ging zich meteen na het wakker worden en opstaan wassen en aankleden. Gewoon: meteen!

En het toverwoord hielp ook nog, dat is nog het mooiste. 

Men ging zich beter voelen.

Ik vind het mooi. Meteen... het toverwoord werkt! 

Het toverwoord

.

Laatst was ik met een groepje vriendinnen in de sauna en zoals dat dan gaat zit je gauw een hele hoop te ouwehoeren. Is lekker. Net als de sauna trouwens...

En zo kom ik op het volgende:

Eén van hen heeft een toverwoord.

Hoe kom je er op, om een toverwoord te verzinnen, maar ook te gebruiken?

Sja... dat weet je niet en dat maakt ook niet uit.

Het gaat om dit woord: METEEN

Het toverwoord is: meteen.

Als je iets moet doen, waar je een hekel aan hebt: meteen doen!

Opruimen: meteen doen.

Administratie: meteen doen.

Ik ga er daar morgen nog wat over schrijven. Nee, niet meteen... morgen! 

Is er iets waar je een hekel aan hebt en wat dan een hele tijd blijft liggen: meteen doen!