Zuid-Limburg

Om Henry zijn 80ste verjaardag te vieren waren we een paar dagen in Limburg. Heerlijk Zuid-Limburg... dat vond Benny Neyman ook... luister maar:

Wie schoan os Limburg is begrip toch nemens

Es allein de Zuderling dae Limburg leef is

Want door de jaoren heen bleef Limburg onbetwis

't Stukske Nederland dat 't schoanste is

Dat mooie glooiende land... daar kunnen we elke keer zo enorm van genieten. 

De hoeveelste keer was dit? Misschien wel de tiende?

En wat hadden we mooi weer. Dat was dubbel genieten. 

Ons hotel was De Potkachel in Berg en Terblijt... een aanrader. 

Klik hier maar: De Potkachel

Van daar deden we uitstapjes onder andere naar Margraten, waar we zeer onder de indruk waren van de meer dan 8000 graven. Allemaal jonge jongens die in de tweede wereldoorlog gesneuveld zijn. Vreselijk...

Dank je wel, Jackson James...

Om hiervan bij te komen reden we door naar Mesch naar de knusse boerenhoeve "De Laethof" met terras op de cour, waar de jarige werd gefêteerd op een heerlijk kop koffie en... natuurlijk een stuk echte Limburgse vlaai!

Zuid-Limburg... we komen zeker weer terug. 

Ook als er niets te vieren is.

Of... het moet gewoon "Het Leven" zijn.

Mergel

.

Als je toch in Zuid-Limburg bent dan móet je echt naar het uitkijkplateau bij de mergelgroeve bij Maastricht.

Je kunt er niet zomaar komen: je hebt wel een auto nodig, of een ander vervoermiddel.

En dan nog een stuk naar boven lopen, de Sint-Pietersberg op en dan... daar is het! Het uitzichtplateau.

Heb je hoogtevrees? Dan tóch doorlopen: je wordt beloond met een prachtig uitzicht!!

Ik ben er helemaal weg van. Ik waan me gewoon in de bergen ergens in Zwitserland. Na een lange wandeling krijg je dan wel eens zoiets te zien... Ohoh, wat een kleur...

En als je uitgekeken bent, kan bijna niet, maar toch... dan kun je met lange trappen naar beneden, de immense, gigantisch brede, wijde groeve in. 

Onderweg zie je van alles in de muren van mergel gekerfd. Mergel is heel zacht, je kunt er bij wijze van spreken met je pinknagel iets in krassen.

Of een beetje mergel afkrabben: het is lekker, fluwelig spul...

Diepe grotten, waar je niet in mag. Want als je in het gangenstelsel in de Sint Pieter verdwaalt... dan ben je nog niet jarig.

Buiten blijven dus, of met een gids meelopen.

Wij blijven gewoon buiten...

Het is er heerlijk wandelen ook nog. Je kunt de knoppen aan de bomen horen groeien.

Het wandelpad gaat helemaal rondom en dan... moet je weer al die trappen op. 

Een hele klim.

Als we weer weggaan zijn er al beduidend meer mensen aangekomen. 

En wij vervolgen ons pad door het mooie Zuid-Limburg. Op weg naar Heerlen, maar daarover later meer....

Klik op meer info over dit prachtige gebied: Uitzicht

Gedichten langs de Geul

.

In het hotel vinden we een folder: Gedichten langs de Geul.

Ha! Meteen een idee om te gaan doen: de route gaan we volgen met de fiets (we hebben de vouwfietsen bij ons) en dan zo van gedicht naar gedicht en  meteen het heerlijk mooie landschap in je opnemen...

Het eerste gedicht is vlakbij, naast de Geulhemermolen... makkelijk te vinden dus.

Eh... oh nee... Dat is geen gedicht.

Iets verderop dan??

En ja hoor! Het eerste gedicht op een zuiltje, vlak bij de Geul:

Een vijver

Op de bodem een wei

vol biddende paarden

Een visser

En daarachter de stilte

als een vrouw

die zijn vissen vertaalt

In gebaren

van vogels en wind

Paul Hermans

Eerlijk gezegd vind ík het maar een raar gedicht.

Nee, dan deze, die we later tegenkomen... van Jan Hanlo.

Voorgedragen door een Hele Bekende Amsterdammer:

Wie sjoen os Limburg is ...

.

Afgelopen weekend waren we in Zuid-Limburg... 

We hadden niks te vieren of zo, of het moet het LEVEN zijn: altijd goed!

We zijn er al vele malen geweest en het verveelt nooit.

Iedere keer waan ik me in het buitenland. En dat zo dichtbij en zonder paspoort... 

We logeren dit keer in een oud hotel in Geulhem, vlak bij Berg en Terblijt. Krakende vloeren en spoken op zolder...

Het is bere-koud daar in het zuiden. Had ik m'n pet maar meegenomen!

Maar we gaan meteen aan de wandel, want niet ver van het hotel vandaan is ons "stamcafé": een leuke, warme bruine kroeg waar we al eerder zijn geweest: De Geulhemermolen... vlakbij een watermolen in de Geul.

Onderweg er naar toe komen we langs een kersenboom in bloei.

Henry vraagt aan een vrouw, die langs loopt, of ze weet wat voor bloesem het is.

Ze zegt: "Nou ja... dat is gewoon bloesem".

(Di Mario zou zeggen: "Fluitekruid!)

Maar ik weet het zeker... over een paar maandjes hangen hier heerlijke kersen te bungelen.

Maar nu eerst aan het bier! Echt heerlijk en zuiver Limburgs Brand bier... Proost!

De Geulhemermolen (is ook herberg, dus... wie weet!) 

Even twee foto's van het internet geplukt: