Kabouterdorp

.

Herinner je nog mijn verhaaltjes over de kabouter hier in Haarlem in het Bolwerk?

Hier is er het eerste verhaaltje, voor als je zin hebt:

De Kabouter

Helaas is De Kabouter verhuisd en is het huisje nog steeds onbewoond.

Snap ik niks van. 't Is gewoon een heerlijk huisje!

Ben er gistermorgen nog even langs gefietst... het raakt wel een beetje in verval overigens...

Maar gelukkig, hier om de hoek in de Anslijnstraat vond ik nog een kabouter... een heel dorp zelfs.

Het dorp ziet er goed uit met bewoners van divers pluimage, gewoon een beetje als de mensen-maatschappij.

Kijk... deze was er ook! Die kleine meid, die denkt dat ze alles kan, wat ze nog nooit gedaan heeft:

Toen ze me zag begon ze meteen te zingen:

Hai Pipi Langkous

chalahee chalahee chala hopsasa

Ja echt... ik hoorde het met m'n eigen oren...

Er woont ook een hondje, een heel rustig hondje, een soort Willem...

Je hoort 'm niet en hij is heel tevreden. Kijkt wat om zich heen en bewaakt de boel een beetje.

Iets verderop in de Anslijnstraat is nóg een dorp.

Er wonen nog niet zoveel kabouters, maar ze zijn bezig...

Er wordt hard gewerkt aan meer bewoners en gelukkig: er is ook een deurtje.

Even aankloppen:

Nee maar... Mickey Mouse!

Zie je wel: er woont van alles en nog wat!

Zelfs een alternatieveling, die graag een beetje tuiniert.

En als de zon ondergaat?

Dan gaat de verlichting aan, want anders is het een beetje onveilig in het dorp.

Heel gezellig zo, hier bij mij om de hoek.

Ik zit er over te denken om twee van mijn kabouters er naar toe te verhuizen.

Maar ik moet het ze wel eerst even vragen.

Stel je voor, dat ze niet willen...

En ik wil ze niet ongelukkig maken, dat snap je zeker wel.

De kliko is gestolen!!

.

Gisteren was ik even op bezoek bij mijn vriend.

Je weet wel, de kabouter die op het Prinsen Bolwerk woont...

Hij zat er een beetje treurig bij voor zijn deurtje.

Wat blijkt?

Zijn vuilnisbak is gestolen.

Wel snotjandoppe... zijn ze nou helemaal besodemieterd!!!

Wie steelt er nou een kliko?

Ik ben nog wezen zoeken in de bosjes, maar nee, nergens te vinden.

En ik kon het aan niemand vragen, want je weet: de kabouter is geheim.

Hij wil niet, dat iemand weet, dat hij daar woont.

Er is weliswaar een bruidspaar bij hem op bezoek, maar verder ben ik de enige.

Ik heb hem zo goed als mogelijk getroost en alles wat ik bij me had aan hem gegeven.

Ook heb ik een balkonnetje getimmerd en een vogelhuisje opgehangen.

Daar was-ie wel blij mee natuurlijk...

Mocht je de kliko vinden, dan weet je van wie die is. Ik zet 'm dan wel weer terug.

Je moet de groeten van hem hebben...

Neehee, niet van de kliko, van de kabouter natuurlijk!! 

.

.

De kabouter

.

Als je het station uitkomt na je lange reis in de trein, bijvoorbeeld naar Maastricht en weer terug en je loopt dan over het Prinsen Bolwerk, dan ineens... is daar een kleine plek onder een boom in de struiken.

Je loopt er zo voorbij als je het niet weet.

Maar als je het weet en je kijkt... dan zie je het.

Het is een plek, waar een kabouter woont.

Kijk maar:

Aan de ene kant is het een beetje een slordige kabouter. Hij ruimt zijn troep niet op en het is een rommeltje voor zijn deurtje.

Maar aan de andere kant... hij heeft wél een kliko: een vuilnisbak. Misschien dattie zo nu en dan eens opruimt en blaadjes veegt of zo. Je weet het niet. Want je ziet 'm nooit en je kunt het dus ook nooit vragen.

Nu wil je misschien weten hoe groot dit allemaal is. 

Niet groot. Je kunt boven het deurtje een veertje zien en óp het deurtje een handgreep van een lade.

Het is geen grote kabouter.

Ik ga eens een keertje wat lekkers neerleggen.

Of iets uit de speelgoedhoek wat daar bij kan.

Bijna niemand kent dit plekje.

Het is dan ook geheim.

Want kabouters zijn geheim.

Je ziet ze nooit, maar ze zijn er wel...

.