Tot slot...

.

Nog een paar laatste mooie foto's en dan is het mooi geweest.

Het was een zalige vakantie en een heerlijk feest...
Henry en ik hebben de jarige nog toegezongen met een lied op de wijs van "De rebelse meid" van Cobie Schreijer: vijf-en-zestig jaar, vijf-en-zestig jaar en die jongeman is nog lang niet klaar... etcetera...

We nemen afscheid van de muzikanten...

Nog een laatste dansje... het kan gewoon niet op en we gaan nog niet naar huis, nog lange niet nog lange niet...

En als de zon helemaal onder is zingen de jongelui nog een mooi afscheidslied...

We zingen allemaal mee, schor en een beetje tipsy...

En dan is het gedaan...

We gaan slapen en de volgende dag weer vroeg op om te vertrekken, terug naar Nederland...

(foto's: Henry Kloostra en Janny Buschman)

Het feest

.

Vanaf 17:00 komen de gasten uit de wijde omtrek (de meesten uit Nederland) naar het feest van de jarigen in de bergen.

We trekken onze mooie feestkleren aan en Henry maakt nog even een soort van staatsie-portret. 

Zit het allemaal wel goed? Hoort die strik niet aan de andere kant?

Alles zit okay en we gaan we op stap...

Het is schitterend weer, dus het hele feest kan mooi van begin tot eind buiten!

Er staan lange gedekte tafels, er is muziek en zang en dans.

Iedereen is vrolijk en blij...

Heerlijk, deze herinneringen aan het feest...

Ik zou zo weer terug willen...

(foto's: Henry Kloostra)

Het feest (3)

.

















Het buffet gaat open: gebakken karper, gerookte forel, licht gebakken zalm, veel groentes en salades en zelfs polenta (daar was mijn moeder altijd gek op). Schwarzbrot mit Kürbishkernöl.
Stukjes kip en allerlei vlees, waar ik geen verstand van heb, maar alles is verrukkelijk klaargemaakt, vers en smakelijk.

Daar komt de band: het zijn twee mannen: de één met een gitaar en de ander met een accordeon. Ze weten ons met pittige volksmuziek helemaal op te zwepen.
Emmi (bijna 80) zegt, dat ze in niet geweten heeft, dat we zo goed konden feesten... Ze klapt enthousiast in de handen. “Hoppa”, roept ze er steeds bij. Haar bruine oogjes glimmen van de pret.















Ik doe met haar mee. Ze zegt, dat ik echt “Uhlen-blut” heb.
We dansen, soms met z'n tweeën, dan weer met z'n drieën op een vierkante meter...
Langzaamaan wordt het donker. De kaarsjes op de tafels worden aangestoken. Er komt Apfelstrudel en ander gebak op tafel.
En nog meer wijn.















Ik heb enorm veel lol. Met Dima (een Russische jongen, die een soort van aan is komen waaien) oefen ik echte Steirische woorden en uitdrukkingen.
"Die Wahhhnsinnnnn... of Flüpst di Os..."
Ook hij heeft een slokje teveel op. Maar dat komt door de wodka, die hij meegenomen heeft.
Daar waag ik me niet aan. Mij te sterk...















Henry en ik zingen het lied nog een keer "Stars shining bright above you..."
Het klopt: de hemel is bezaaid met sterren.

Als de kaarsjes bijna opgebrand zijn gaat iedereen z’n bedje opzoeken: in tentjes, op zolder, in de kelder... overal slapen mensen.
Wij lopen met een lantaarntje naar het Gasthof, waar we logeren.
Nagenietend. Soms een beetje gniffelen. Allebei een slokje op.

De volgende morgen regent het stijpepelen, eh... pijpestelen...
Henry en ik gaan zwervend met het tentje terug naar huis, eerst Zwitserland, dan Frankrijk.

Ik heb ook altijd geluk!


.

HET FEEST (2)

.



Het is prachtig, stralend weer. De verjaardag van mijn broer.
Gefeliciteerd, broertje! Plak er nog maar een heleboel fijne en gezonde jaartjes aan vast!
Hij gaat eerst met een ploegje golfen op de baan in Frauental. Henry begint aan zijn fietstraining en ik gids een ploeg naar boven, voor een lange wandeling (met lunch in de Grillitsch-hütte) op de Alm.
Ook blijven er wat mensen gewoon in en rond het huisje.
















Van Ella, de waardin van Koralpenblick leen ik een echte dirndl. Lichtblauw met brokaat. “Je ziet er uit als een rijke Erbhofbauerin”, zegt ze.



















Rond 17 uur worden we in het huisje verwacht.
Er staan lange biertafels met banken op het terrein, gezellige kleden en bloemetjes er op. Twee mensen zijn druk aan het koken op het kleine boventerrasje. Een grote biertap staat klaar op het benedenterras.
Als de buren en de familie uit het dorp beneden er ook zijn, is het gezelschap compleet.
Iedereen krijgt een drankje en dan wordt Florian met een bloemenslinger op een feeststoel en in het zonnetje gezet.
Zijn twee dochters brengen een toespraak, een toneelstukje en een ontroerend lied. Ik zie dat hij tranen in zijn ogen heeft. Heel mooi.
Dan komen Henry en ik met ons lied. We hebben “Stars shining bright above you” bewerkt voor de jarige. Het gaat fantastisch. Ik heb me dan ook suf geoefend op de ukelele.














Iedereen is goedgehumeurd, overal lachende gezichten. Tot een van de broers van Kittie achterover kukelt en een meter lager nogal rottig terecht komt. Hij ziet bleek om zijn neus. En hij is ongewoon stil. We schrikken... ’t Zal toch niet, dat hij iets gebroken heeft? Maar nee... Peter buigt zich over de gekwetste enkel en na een minuut of 10 zie ik Hans alweer een beetje strompelen. Gelukkig, dat liep met een sisser af... Het feest kan gewoon weer door gaan.

Ik zie een meesje het kastje invliegen, dat Henry in het voorjaar op een van de kersenbomen gemonteerd heeft. Die gaat alvast slapen en stoort zich niet aan ons zingen en lachen.

(wordt vervolgd)

HET FEEST ( 1 )

.


Mijn broer werd in juli 60 jaar.
Reden om te feesten.
Hij heeft veel om te vieren: klaar met werken, een fijn, nieuw huis. Een schat van een vrouw, twee bloedmooie dochters. En... zijn zestigste verjaardag.
Hij wil het groots en meeslepend vieren. En ver weg.
Dus worden familie en vrienden uitgenodigd om 1240 km verderop in het huisje mee te komen feesten.
Natuurlijk kan niet iedereen, maar toch hebben 31 mensen de uitnodiging aangenomen.
De avond voor het feest zijn de meesten al gearriveerd.
Florian heeft in het plaatselijke Gasthof buiten in de tuin lange tafels neer laten zetten en in een lange bonte stoet lopen we over het smalle weggetje naar de “Drei Birken”...

Zoveel gasten hebben ze daar in tijden niet gehad, maar het loopt gesmeerd. Lekkere wijn uit de streek; eenvoudig, maar lekker eten en allemaal vrolijke mensen.
We krijgen een echte Schnapps aan het eind van de maaltijd. Een drankje waar je heel gezellig van wordt, als je het al niet was...

En het echte feest is nog niet eens begonnen!

(foto's: Henry)


.