Naar Leiden gaan en dan een tocht langs de 120 gevelgedichten maken... Daar doe je meer dan een hele week over. Zeker als je zo nu en dan in de horeca voor een bakkie terecht kunt.
Maar helaas... de terrasjes zijn dicht... het is niet eens weer voor terrasjes, maar een kopje koffie... dat is overal te koop. Gelukkig maar! Hier een bekertje gescoord in het museumcafé van de Lakenhal. Een prachtmuseum overigens, aan de Oude Singel.
Hoezo gewoon kijken? Niks aan toch?
Maar goed... Lorca. De grote Spaanse dichter Federico Garcia Lorca. Eén van zijn gedichten staat op een gevel en het was een hele zoektocht, ook omdat het gedicht een beetje verstopt was... Maar geef nooit op, want als je er eenmaal eindelijk bent word je beloond met dit mooie gedicht:
Ik zal het iets dichterbij halen en probeer het dan maar in je mooiste Spaans voor te dragen...
Jacobanita heeft het voor me vertaald:
De 100 beminden slapen voor eeuwig onder de droge aarde.
Andalusië bezit vele paden.. roodgekleurd.
Cordoba vele groene olijfbomen om 100 kruisen te plaatsen.
Als herinnering aan hen.
De 100 geliefden slapen daar voor altijd.
De 100 geliefden...
Men zegt dat het een verwijzing is naar de vervolging van de homoseksuelen in het conservatieve Spanje. Toen Lorca uiteindelijk vermoord werd was dat omdat hij homoseksueel was. Ten tijde van de burgeroorlog (1936-1939) was dat een doodzonde.
Wellicht vind je het raar, maar ik ben daar gewoon verdrietig over.
