Nee, niet schrikken... ik word niet geopereerd... Ik ben zo gezond als een vis.
Maar... het baasje van mijn uitlaathondje wordt vandaag geopereerd. Ik hoop zo, dat het goed zal gaan. Zelf is ze er nogal sceptisch over: ze is bijna 88 en heeft een zeer slechte conditie. Wat haar betreft mag ze "er in blijven"... dat zijn haar eigen woorden.
Al maanden heeft ze pijn in haar buik en blijkt: er zit een grote tumor, die vandaag dus verwijderd wordt. Ze is boos op de dokter, omdat die haar klachten een jaar geleden niet serieus heeft genomen. Daardoor kon de tumor groeien en groeien...
Dus... vandaag ga ik duimen, dat het goed afloopt en dat ze niet als een kasplantje uit de operatie komt. Zelf zei ze vorige week: "Als een kaasplankje..."
Het hondje, Gentille, logeert bij de dochters: een paar dagen hier en een paar dagen daar. Ze kent ze goed, ze heeft het daar keigoed, zeker weten!
Ik heb dus deze week "hondjes-vrij".
Mocht het slecht aflopen, dan neem ik geen nieuw hondje meer. Het zijn allemaal treurige situaties waar je in terecht komt en daar heb ik geen zin meer in.
Maar ik duim, dat het goed mag gaan en dat ik nog een hele tijd met die kleine mag lopen. Elke maandag- en dinsdagmorgen... ja... dat hoop ik echt.


