Optreden

.

De repetities van mijn koor: Vrouwenkoor Malle Babbe zijn weer begonnen. 
Als je op de link klikt hoor je ons meteen de Prelude van Chopin zingen! 
(Is eigenlijk voor de piano!)

Maar goed, dus... gisteren heerlijk gezongen! 
Het is wel altijd keihard werken, maar dat maakt me nooit uit...
Ik krijg er ook veel energie van.

Dit keer was het repeteren nog iets ingewikkelder, want over twee weken treden we op in de Grote of St. Bavokerk op de Grote Markt in Haarlem voor:

-Vluchtelingen van Hotel De Koepel, Boerhave en Expo Vijfhuizen met hun  kinderen

-Statushouders Kennemerland met hun kinderen en

-De vrijwilligers voor de vluchtelingen en statushouders met hun kinderen

En omdat veel van de vluchtelingen uit Syrië komen hebben we een aantal Syrische liedjes geleerd.

'n Beremoeilijke taal! Ik snap er geen hout van, maar gelukkig kan ik de Oosterse muziekwendingen makkelijk zingen. 

Hotel De Koepel (klik) is de voormalige gevangenis van Haarlem. De boeven zijn naar huis gestuurd en er is een hotel voor de vluchtelingen van gemaakt.

Hier een foto van De Koepel in aanbouw in 1901:

En nu is er plaats voor er 400 mensen uit bedreigde gebieden:

Ik laat nog wel weten hoe het was... 20 januari, 15:00 uur in Haarlem

Dit is één van de liederen die we gaan zingen:

Lieveling, Kim van Kooten

.

Ja... wat een titel voor een boek zeg: Lieveling. 
Van Kim van Kooten.

Ik moest er van de week aan denken toen ik dit op een lantaarnpaal zag:

Jaja... dit blijf (zonder t!) tussen ons. Toch?

Nou... ik weet al meteen waar het over gaat.

Over "ons geheimpje"...

Niet aan mama vertellen, hoor... dit is ons geheimpje.

Bah!

Nee, denk niet, dat ik zoiets heb meegemaakt. Mijn vader was de liefste vader van de wereld.

Maar het gebeurt wel: vaders die hun handen niet thuis kunnen houden en aan hun kindertjes zitten op een heel ongezonde manier.

Daar gaat het boek Lieveling van Kim van Kooten over.

Over een meisje, dat stelselmatig door haar stiefvader misbruikt wordt.

En moeder ziet niks. Moeder heeft niks door. 

Daar geloof ik dus niks van. Moeder ziet het heus wel en heeft het heus wel door. Maar moeder heeft het druk met haar neus poederen.

Bah!  "Dit blijf tussen ons"

Als je het boek wilt hebben (als e-boek) laat maar weten, dan stuur ik het je op...

Het leest heel makkelijk, ze schrijft goed: Kim van Kooten.

Maar dat blijft tussen ons...

.

Een fietstochtje

.

Zondag hebben mijn lieve verloofde en ik een fietstochtje gemaakt: naar het strand!

Daar de fietsen geparkeerd en langs de vloedlijn gelopen naar Parnassia, waar een kop dampende koffie op ons wachtte en toen weer terug naar de fiets en naar huis.

Heerlijk! Ik ben er gek op en vooral om dat samen te doen!

Ik heb heel veel in m'n eentje gelopen, maar samen... ja! Een stuk gezelliger.

Maar goed...

Onderweg  komen ons een paar wielrenners tegemoet.

Nou denk je misschien: vrouwen praten veel... duh!! Helemaal niet: mannen praten veel.

En vooral als ze op de fiets zitten.

En heus geen oppervlakkige gesprekken, hoor!!

Ik hoor de één tegen de ander zeggen:

"... heel aardig en lief..."

En zoef! Voorbij zijn de mannen.

Ze treffen me wel: deze drie woorden.

Henry en ik zijn meteen gaan filosoferen wat het verhaal rond deze drie woorden zou kunnen zijn.

Wat denk jij?

Waar ging het over?

2016

.

2016, vooral een gezond jaar!

Wat zal dit nieuwe jaar ons brengen:

Zijn we gezond?

Hebben we plezier?

Gaan we reizen?

Hebben we genoeg geld?

Ik weet het allemaal niet.

Maar ik wens het je wel toe en met name: gezondheid!

Eigenlijk vind ik dat gewoon het belangrijkste: een goede gezondheid.

Dat je hart het doet en dat je longen schoon zijn.

Dat je hoofd uit het duister kruipt.

En dat je goed slaapt.

Er is een hoop zelf aan te doen, dus... stop met roken en vreten en zuipen!

En ga er voor. Maak er een mooi jaar van...

Blogpauze

.

Sjoerd heeft me op een goed idee gebracht: blogpauze.

Ik ga lekker nergens naar toe, maar hou gewoon even pauze.

Dit plaatje heb ik van hem geleend:

Dank je wel voor het lenen, Sjoerd!

Je krijgt het in het nieuwe jaar weer terug.

En verder voor iedereen: hele fijne en mooie en vooral lichte dagen.

Tot in januari! 

Dat 2016 een mooi en gezond en vreugdevol jaar mag worden...

BLOGPAUZE

Straatschrijfsel in Haarlem

.

Als "Arendsoog" lees ik alles wat er op mijn pad komt.

Ik ben al lopende en al fietsende aan het lezen, letterlijk alles wordt gelezen: naambordjes op deuren en graffiti, teksten op vrachtauto's en boodschappenbriefjes in supermarktkarretjes.

Dat doe ik al mijn hele lezende leven en een aantal jaren terug had ik zelfs een weblog "Gezien op straat". 
Ik kreeg toen uit allerlei landen mooie straatschrijfsels toegestuurd!

Helaas hield de firma "Web-log" er mee op. Web streepje log zeiden we steeds.

Ik was toen al die mooie foto's kwijt. Wel jammer.

Natuurlijk heb ik nu weer een nieuwe verzameling, waarvan ik hier zo nu en dan iets plaats.

Vandaag een paar zelfgemaakte verkeersborden. Lang leve mijn i-phone! Klik!

Ik zie een liefhebbende vader voor me, die een knutselkamer op zolder heeft. 

Hij heeft een stuk hardboard over en schildert een kindje en een zebra en ten overvloede zet hij er drie keer, met onbeholpen letters Zebra! op.

Dat wordt gezien!

Maar pappa vindt het niet genoeg. Hij vindt dat iederen te hard scheurt door de straat waar zijn kind aan het spelen is. Vandaar de vraag: "rijdt u 30?"

Want ja... zo'n kind kan zomaar achter een bal aanrennen en als de auto harder dan 30 rijdt kan die niet snel genoeg remmen...

Dit alles op een kort stukje weg in een rustige buitenwijk in Haarlem.

Blijkbaar gebeurt daar nogal eens wat.

Ik ga zoiets ook maar eens maken hier bij mij op de kade.

Als je ziet hoe hard er soms gescheurd wordt. Je houdt je hart vast...

Opstel

.

Moest jij vroeger ook wel eens een opstel schrijven?

Ik zat altijd te zwoegen en te strepen...

Vond er toen niks aan.

Nu zou dat wel anders zijn, want ik vind schrijven alleen maar leuk...

Van vriendin Lisa uit ons dorpje in Steiermark kreeg ik een opstel opgestuurd.

Het is in het Duits, maar ik zal het voor je vertalen...

De borsten

Vrouwen hebben twee borsten met daarin de melk voor de baby's.

Het zou beter zijn de rechterborst voor melk en de linker voor chocolademelk of cola.

Op tv zie je altijd veel borsten.

Baby's mogen geen tv kijken, omdat ze daar voortdurend honger van krijgen.

Op straat mag je niet topless rondlopen en met je borsten wiebelen.

Eén uitzondering is er voor dikke bouwvakkers met drilboren (moeilijk woord)

***

Verlangen

.

Ik kan nu al weer naar het voorjaar verlangen.

En daarna naar een heerlijke lange zomer...

In die jaargetijden gebeuren er gewoon veel leukere dingen.

Zo fietsten Henry en ik afgelopen augustus op een doodgewone zaterdag naar de Lindenmarkt.

Vlak bij het Scheepvaartmuseum hoorden we loeiharde muziek en wat zagen we?

Er werd in de lucht gefietst!

Een enorme kraan tilde vier fietsen op met daarop mensen die halsbrekende toeren aan het uithalen waren.

Ik krijg een wee gevoel in de benen, als ik zie dat er op die grote hoogte allerlei acrobatische toeren worden uitgehaald. Natuurlijk zitten iedereen wel goed vast!

Dan komt er ook nog één of andere gekke crinoline (zo heet dat toch?) waaruit een jonge zangeres klimt, die een schitterend lied zingt!! Iets uit een opera van Verdi! Stel je eens voor... magnifiek!

Later blijkt, dat ze student is aan het Conservatorium. Dat wordt een beroemde zangeres, wat ik je brom!

Het was echt genieten daar. De zon scheen, iedereen was vrolijk en welgezind.

Dat bedoel ik nou, met verlangen naar de zomer...

Plotseling rolt er een touwladdertje uit de hoepelrok en klimt er een acrobate naar beneden. 

Het lijkt af en toe of ze naar beneden zal kletteren.

Gelukkig niet.

Ook zij is goed beveiligd...

Op de achtergrond zie je het Scheepvaartmuseum.

Als je eens in de buurt bent... een prachtmuseum. Ook heel erg leuk voor kinderen!

Zomer!

(foto's: Henry Kloostra)

De batterij...

.

Tijdens mijn vorige vakantie is mijn fotocamera gepikt. Gestolen. gejat!

Bah! Heel vervelend.

Maar gelukkig heb ik een lieve verloofde, die mij zijn oude camera geleend heeft.

Geleend? Gegeven! Lief, he!!

En in plaats van dat ik nou heel dankbaar ben.... raak ik de oplaadapparatuur kwijt. Dus... lege accu? Geen foto's! Domdomdom...

Nou is Henry niet iemand die gauw boos wordt. Nu dus ook niet.

Hij heeft er gewoon iets aan gedaan, namelijk een soort van opladertje gemaakt:

Hier is het recept:

Men neme een plankje en men timmere daar een paar spijkertjes op. 

Dan bevestig je er een paar veertjes uit een oude balpen op...

Vervolgens laat je even zien wat de ingrediënten zijn:

Daarna leg je uit hoe je de verschillende onderdelen op de juiste manier op het apparaatje bevestigt:

Je zegt: kijk goed naar de batterij en leg hem op de juiste manier op de oplader...

Daarna stop je de stekker in het stopcontact en laadt gedurende drie uur de batterij netjes op! 

Alles bij elkaar ziet dat er dus zo uit:

Henry!

Je bent geweldig!!

Ik vind het een top-uitvinding.

Misschien iets voor het Beste Idee van Nederland?

Vegetariërs aller landen

...

verenigt u!

Ja... als dat zou kunnen...

Maar ik weet al minstens drie "webbies" die zeggen, dat ze niet zonder vlees kunnen.

Daarom, speciaal voor hen en alle andere fervente vleesliefhebbers heb ik hier een geestig straatschrijfsel:

Goed istie!

Maar, áls je dan vlees eet... zorg dan dat je vlees eet van "blije" dieren (zegt mijn kleinzoon Pier!) en dat is dus, dat ze een goed leven hebben gehad en geen kiloknal-leven...

Prettig weekeinde!  Bèèèè !   

                                  

                                                                

Malle Babbe Kerstconcert

.

Al sinds begin september ben ik met mijn koor aan het repeteren voor het kerstconcert van aanstaande zondag, 13 december...

Ik moet nog een aantal teksten uit mijn hoofd leren, maar dat gaat helemaal lukken!

Vandaag een uurtje oefenen en morgen en dan... klaar!

Zondag een mooi kleedje aan, lipjes rood en zingen maar.

Er wordt een volle kerk verwacht... toch steeds weer spannend!

Kom je luisteren?

De plant

.

Eens kijken of iemand mij kan helpen.

Een paar jaar geleden heb ik een plant (een cyclaam)   gekregen als dank voor het zingen ergens in Bloemendaal.

Eigenlijk is het een ouderwetse trutplant, maar ja... ik kan 'm tóch niet zomaar wegdoen.

Drie jaar heeft-ie zo nu en dan een paar blommekes gegeven en deze zomer heb ik 'm buiten gezet.

Toen het wat kouder werd mocht-ie weer naar binnen en kijk eens... wat een weelde!!

En er zitten daar dan nog eens zo'n 30 knoppen in...

Er zat ook een vreemdsoortig "besje" aan. 

Nooit eerder gezien. 

Misschien een niet doorgegroeide bloem?

So far so good, in goed Nederlands...

Maar nu... al sinds twee weken is de plant een soort van ziek?

Ik doe alles wat ik moet doen: een lauw voetenbadje, een beetje toezingen.

En kijk nou eens wat er gebeurt:

Dat kan toch zo niet?

Wat doe ik verkeerd? Weet jij het?

December 2015

.

December is een volle, donkere maand met allerlei lichtfeesten en versieringen, lekker eten en zingen...

Vanavond gaan we naar de Grote Markt, waar een enorme houten menora zal staan en waar het derde Chanoeka-lichtje aangestoken gaat worden. Er wordt dan gezongen en na afloop is er latkes eten in het stadhuis. 
Feestelijk!

De foto hieronder is van een paar jaar geleden. Toen mocht onze burgemeester Bernd Schneider de eerste kaars aansteken.

Chanoeka is het feest van licht, kerst is een feest van licht en ook de Germanen maakten grote vuren om de boel lekker op te lichten.

Ik vind dat mooi. Kom maar op met al dat licht. 

Ik ben niet van die donkere dagen. 

Doe mij er nog maar een kaars bij! 

Kom je ook naar de Grote Markt?

Het begint om 19 uur...

Dit is de chanoekia in Maastricht. De grootste van de wereld!

Daar is gisteren het tweede lichtje aangestoken door opperrabijn Jacobs, die 8 dagen lang langs allerlei steden reist om de lichtjes  aan te steken.

Vanavond is hij dus in Haarlem...

Uitwapperen...

.

Gisteren heerlijk uitgewapperd op de Hondsbosse Zeewering bij Petten.

Ongelooflijk: wat ging de wind te keer.

En lekker dat het was!

Er is daar afgelopen oktober een gigantisch projekt afgerond, met een nóg sterkere zeewering dan er al was.

Er wordt beweerd dat de 10 miljoen mensen in de Randstad de komende 50 jaar veilig zijn...

Hé! Toevallig zeg... vorig jaar zelfde man, zelfde plek. De zeewering was toen nog niet uitgebreid en je kunt mooi het verschil zien:

Latkes

.

Overmorgen begint Chanoeka, een echt lichtfeest!

Elke avond brand je een kaarsje meer, tot er uiteindelijk 8 kaarsen branden en je in totaal 44 kaarsen hebt gebrand gedurende 8 dagen...

De kaarsen komen in een speciale kandelaar (menora) met 8 armen en nog één arm extra om de kaars in te doen, waarmee je de andere kaarsen aansteekt.

Mijn kandelaar is al van zolder gehaald. Moet nog wel even gepoetst worden...

Ook moet ik nog wat extra kaarsjes bijkopen.

En bij elk feest hoort een lekkernij.

Ook bij Chanoeka. Je eet er heerlijke Latkes bij. Ik kan je aanraden die eens te maken.

Het zijn eigenlijk gewoon aardappelkoekjes.

Maar hier heb ik een heel speciaal recept.

Men neme:

2 eieren, wat zout, 1 tl bakpoeder, 3 tl matzemeel, 1 kleine ui, 1 grote aardappel, een beetje peper, 1 courgette en olijfolie.

Dan rasp je de courgette en de aardappel en doet alles in een grote kom en gaat dat heel goed mengen.

Daarna vorm je er kleine pannekoekjes van, die je in de hete olijfolie bakt.

Beetje garneren met iets groens en een lepeltje crème fraîche er op en smullen maar.

Echt een aanrader! Probeer het maar... niet moeilijk!

Getroffen

.

Soms zie je een stukkie in de krant of in een tijdschrift, maakt niet uit waarin en daar word je dan zomaar door getroffen.

Meestal knip ik zo'n stukkie uit en doe dat knipseltje dan in een speciaal daarvoor aangeschafte bewaardoos.

En als ik dan eens, zoals vandaag, even niet weet waar ik over kan schrijven doe ik een graai in mijn bewaardoos: 

Dit is het resultaat:

Het is een oud knipseltje en het is een memoriam over een man, die ik niet ken.

Hij heette Ger en is jong overleden.

Op een vakantiekaart stond:

"Life is not about waiting

for the storm to pass.

It's all about learning

to dance in the rain."

Ik hoop van harte dat deze Ger dat heeft kunnen waar maken.

Te zien aan het vakantiefotootje waarschijnlijk wel.

Storytel

.

Ach, had ik maar betere oren!

Dan abonneerde ik me meteen op Storytel!

En dan luisterde ik de hele dag naar boeken, boeken en nog eens boeken.

Ik ken iemand met slechte ogen, die altijd heel blij is met luisterboeken...

Maar of je nou naar een boek kunt luisteren als je door de stad crosst op je fiets?

Misschien als je een lange fietstocht maakt door de duinen of zo!

Ik moet het met gewone boeken doen. Gelukkig heb ik heel goeie ogen! Arendsoog word ik ook wel genoemd en ik ben er blij mee, dat ik lekker letters kan vreten!

Maar... dit is misschien wel iets voor jou. Luisterboeken!

Bij Storytel hebben ze honderden boeken... teveel om in dit leven allemaal te kunnen lezen!

Geïnteresseerd? Klik dan op: Storytel