Waar ik blij van word...

De rug is nog niet helemaal van dattum. Ik heb er altijd pijn aan, maar gelukkig zit-ie niet meer op slot.

Een opfrisknop zit er bij mij niet aan, dus tijd om zelf iets te bedenken dus ... tijd om weer eens een rijtje te maken, waar ik blij van word.

Nou... op nummer één staat die rug dus. Logisch he! Blij, dat het door rust langzaamaan beter wordt. 

En dan... krijg je van een lieve vriendin een mooi muziekje doorgestuurd. Van mijn favoriete duo Simon and Garfunkel... Daar kun je me mee doodgooien. Haha... nee, doe maar niet. Maar ik ben er wel heel blij mee en draai het heel vaak. Dank je wel, Ellen!

En op nummer drie... morgen naar het Museum, en wel het Van Gogh Museum, met mijn verloofde... Daar ben ik ook heel blij mee... Na al die tijd weer eens lekker in Mokum naar het Van Gogh. Henry heeft een tijdslot geregeld. Zooooo blij!!

Op nummer 4 staat zeker en vast nog steeds het ommetje. Ook als het grauw en grijs is buiten, toch doet het me heel erg goed. Ik loop slechts 20 minuten: één keer voor het ontbijt, één keer voor de lunch en één keer voor het avondeten. Het doet me goed en ik kan het iedereen die nog steeds thuis moet werken aanraden. Hup! Download de app en ga er even uit! Goed voor je harses!

Nummer vijf: fijne post... Daar ben ik zo blij mee.  Als ik de postbode in de straat zie ga ik al op de mat bij de voordeur liggen. Haha, bij wijze van spreken...

Vandaag kwam er lieve post uit Brabant. Daar zwijmel ik bij! Dank je wel, Dientje...

Ik kan nog wel even doorgaan met waar ik blij van word. 

Tel je zegeningen, dat is uiteindelijk het beste advies. 

Echt waar! Zet ze maar op een rijtje... je hebt het beter dan je denkt.

Prettig weekend alvast!

Ommetjes... doen!!

Nog even over de Rara van vorige week: het was het kleurige huis van één van de bruiden van Anton Heijboer. En nee... hij was niet thuis, want hij is gaan hemelen... 

Maar nu... over tot de orde van de dag. Nog steeds doe ik elke dag één of meer ommetjes. Soms zijn het geen ommetjes, maar streepjes:

Het is precies 20 minuten: 10 minuutjes heen en 10 minuutjes terug. Langs het water van de Brouwersvaart tot een bepaald bruggetje. Lekker om de dag mee te beginnen. Tot nog toe loop ik er al om half acht 's morgens...

Maar het ommetje is niet altijd een streepje. Soms heb ik behoefte aan iets anders. Deze bijvoorbeeld:

Gewoon de deur uit, naar de Garenkokerskade en dan door de wijk weer naar mijn eigen grachtje en mijn eigen huis. 

Een echt rondje heb ik nog niet kunnen lopen, hoewel het soms wel een rondje genoemd wordt.

Dit is wel een heel vreemde vorm:

Deze drie foto's zijn op één dag gemaakt. Om half acht 's morgens, eentje vlak voor de lunch en nog eentje aan het eind van de middag. 3 x 20 minuten. Is toch mooi een uur gelopen, op één dag... elke dag dus!

Het bevalt me prima. Ik voel me fit en licht en (meestal) opgewekt. Dat doet "buiten" met je!

En tot slot een hersenweetje van Erik Scherder zelf:

Wie doet er mee?

Dat ik al een jaar elke dag een ommetje loop mag geen geheim meer zijn. Ik ben ermee begonnen in maart vorig jaar. En ik vind het nog steeds heerlijk. Gewoon schoenen aan, jas aan en de deur uit... linksaf of rechtsaf en hup... gaan met die banaan. Oh ja... natuurlijk wel eerst de app aanzetten!

Deze hieronder is die van ene Bert. Ken ik niet, maar geeft niet. Ik heb 'm even van internet geleend om te laten zien hoe de app er uitziet. Links, zoals je begint en rechts na 12 minuten.

Als het hoofdje helemaal groen is heb je de 20 minuten gedaan en kun je stoppen. Of je gaat naar huis, of je doet er nog een aantal minuutjes bij, net wat je wilt.

Inmiddels zie ik elke dag dezelfde mensen.

Zo is daar "De step": een vrouw met step, die op de heenweg ergens naar toestept en terug loopt met de step aan de hand.

Of "Het rode jack": een jongeman met enorme koptelefoons op, die naar iets moois loopt te luisteren (hoop ik...) Ik zie hem iedere dag.

En ook zie ik dagelijks een vrouw, die ik ken van het ABC. Zij gaat al om half 8 de deur uit.

Nou... dan sta ik net op. Ik ben zo heel erg vroeg nog niet.

De vrouw loopt helemaal naar Overveen langs het water en weer terug natuurlijk... 

Het blijft heerlijk om te doen. Mijn twee vriendinnen Jetteke en Mary doen inmiddels met me mee.

Niet dat we samen lopen, maar wel, dat we doorgeven wat we gedaan hebben en hoe het was. Gewoon, ieder in ons eigen buurtje. Deze kreeg ik vanmorgen doorgestuurd van Jetteke:

Goed gedaan girlie! Go go go!

Sinds de Corona-crisis zijn er ik weet niet hoeveel anderen die ook elke dag een ommetje doen. De app is in ieder geval al meer dan 100.000 keer gedownload, maar of iedereen aktief is, dat weet ik niet. Wel heel veel in ieder geval en... iedere dag!

Vandaag vier ik de 365ste keer! Heerlijk uitgewapperd ook nog in de wind.

Waarom krijgen we stress van thuiszitten?

Iemand zei laatst dat het ommetje eigenlijk iets voor oude wijffies is.

Nou... echt niet! Het is goed voor jong en oud en een methode om de stress uit je lijf te krijgen. Een eenvoudige methode, die niet veel tijd kost en helemaal geen geld. Een ommetje verhoogt de weerstand. We krijgen angst en somberheid beter onder controle. 

Ja... eigenlijk is er maar één iemand die precies kan uitleggen hoe dat zit. En daarom laat ik hem nu aan het woord. Erik Scherder, je snapt meteen waar hij het over heeft:

Hij kan begrijpelijk uitleggen, waarom matig intensief bewegen zo goed voor de hersenen is. Het traplopen, het doorlopen, het fietsen. Allemaal goed voor de harses!

Ik vind het een ontzettend interessant filmpje. Vooral ook, nu ik iets meer weet over de "amandelkern".

En nou geen kwaad woord meer over het ommetje. Hup! Naar buiten jij!

Dans!

Een tijdje geleden kregen Henry en ik les van Erik Scherder in dansen. Ja echt! Hij weet als geen ander hoe belangrijk bewegen is voor je hersenen en dan naast natuurlijk buiten lopen, dus... ook dansen! 

In de Zuiderkerk in Mokum heeft Erik ons uitgebreid uitgelegd, waarom dansen zo goed is voor onze hersenen. Eerlijk gezegd kan ik dat niet allemaal weer herhalen. Ik onthoud gewoon niet alles, maar wél, dat het goed voor me is. 

Misschien denk je nu, dat ik goed kan dansen... nou... nee. Ik beweeg wel wat en heb ook wel een aardig gevoel voor ritme, maar ik heb nooit op dansles gezeten, dus... ik doe maar wat.

Maakt niet uit! Ook als je zomaar wat doet, dan is het tóch goed voor je hersenen. Dus... luister goed naar mij:

DANS!

Henry heeft ons opgegeven voor een proefles hier in Haarlem bij een dansschool. Volgend jaar, na de lockdown.

Ben heel benieuwd of ik het nu nog kan leren. 

Dans jij wel eens?

Het ommetje

Volgens mij ben ik een goeie ambassadeur voor het ommetje. Erik Scherder kan tevreden met mij zijn. 

Gisteren liep ik al voor half 9 door de buurt. Lekker rustig. En het was prachtig weer. 

Ik kom Michiel tegen, een vriend van één van mijn nichtjes. We raken aan de praat en wat denk je? Hij doet ook dagelijks een ommetje. Vóór 9 uur en ongeveer 20 minuten. Nou... de route die hij beschrijft is volgens mij veel langer, maar dat kan natuurlijk.

Hij vertelt, dat hij nu thuis moet werken en laatst ontdekte dat hij in geen drie dagen buiten was geweest. Dat zou mij nooit kunnen gebeuren, althans: nu dan.

Toen ik nog volop werkte waren er ook maar twee momenten dat ik buiten kwam: als ik in de auto stapte en als ik er weer uit stapte. Zal wel iets meer geweest zijn, maar ik herinner me alleen het lekkere wandelen in de weekenden.

Als je geen hondje hebt, dan moet je het gewoon anders oplossen. Lekker naar buiten gaan. Weer of geen weer. Gelukkig houd ik er van en doe ik het dus dagelijks, ook als ik daarna nog mijn lease-hondje uit moet laten!... 

Nog steeds ommetjes!

In april ben ik begonnen met het opvolgen van het advies van Erik Scherder: maak dagelijks een ommetje. Goed voor lijf en leden, maar vooral voor de geest.

Gewoon... deur uit en lopen maar. Tien minuten heen en tien minuten terug.

Ik doe het nog steeds en het bevalt me nog steeds prima. 

Voor het ontbijt heb ik mijn ommetje al gemaakt en voel ik me licht en energiek en kan de hele wereld aan. (nou ja... bij wijze van spreken dan...)

Ik doe het dus nog steeds... Eergisteren nog in de zon en gisteren in de mist.

Eerst een foto van eergisteren. De schaduwen worden al wat langer. Als je goed kijkt zie je de kindertjes naar school fietsen:

En vanmorgen zag "mijn" kade er zo uit. Een soort van sprookje:

 

Een uurtje later kwam de zon er al weer helemaal door en was het heerlijk om voor het huis even een bakkie te doen. 

Helaas niet meer op het bankje dat daar altijd stond. Het is "verrinneweerd" door een onverlaat. Best jammer. 

Zelfs Henry kon het niet meer repareren. En die kan eigenlijk alles!

Afgelopen zondag hebben we een gedeelte van het bankje in de fik gedaan op de nieuwe vuurplaats:

Daag bankje! Dank je wel... Je zat heel lekker...

Nu ben ik op zoek naar een nieuw (oud) bankje...

Oh ja... en morgen doe ik mijn ommetje weer.

Elke dag weer. Het verveelt nooit!

Ik ging voor goud!

.

Kijk eens...

Vanmorgen had ik mijn ommetje gelopen en toen ik de app weer uitzette zag ik dit:

Een Gouden Vroege Vogel Medaille...

Geweldig toch?

Hier kun je de app vinden. Doe je mee? 

Kost niks en je houdt je hersenen gezond.

Ik ga nog steeds elke ochtend vóór het ontbijt een ommetje doen.

Tien minuten heen en tien minuten terug.

Zelfs als ik op maandagochtend het hondje uitlaat heb ik vóór die tijd al mijn ommetje gelopen.

Ik vind het echt een heerlijk begin van de dag.

Vaak doe ik hetzelfde ommetje, maar zo nu en dan wissel ik eens af.

Bijvoorbeeld door de Leidsebuurt, hier achter bij mij.

Vroeger een echte achterbuurt maar nu... 

Het is gewoon leuk om 's morgens vroeg door de straatjes te zwerven. 

De buurt is nog niet wakker en je kunt goed zien hoe mensen bezig zijn geweest met het opknappen.

Ook goud!

13 seconden betovering...

.

Dit is wat ik zag, tijdens mijn ochtend ommetje...

Ik was meteen betoverd en dacht... dát moet ik laten zien...

Hier is het:

En met deze betovering wens ik je een mooi weekend toe.

Blijf gezond!

Met de zon in de rug.

.

Zo 's morgens vroeg, als de zon nog niet zo hoog staat en lekker op mijn rug schijnt...

Dan zie ik dit op mijn pad bij het viaduct onder de Randweg...

Ontploft haar! Niks meer aan te doen.

En dus niks meer aan doen.

De kapper hebben we afgezegd, maar overigens wel betaald, 

anders was het zo zielig... (Jacobanita en ik delen dezelfde kapper)

Zo lekker, dat ommetje...

Ik heb nu een app op mijn i-phone van Eric Scherder: een ommetje maken.

Daarop houd ik bij hoeveel ik loop.

Hoeft allemaal niet, want ik maak genoeg ommetjes, maar het is wel leuk...

De app is in samenwerking met de hersenstichting gemaakt, want een ommetje doen is gewoon heel goed voor je hersens...

Hier kun je het lezen:

https://www.hersenstichting.nl/ommetje/

Mensen met een hondje hoeven dat niet te doen, die doen wel drie keer op een dag een ommetje.

Dientje loopt zeker 10 kilometer per dag met haar twee boys!!

Ik vind het best lekker om zo vroeg al op pad te zijn.

Je ziet nog eens wat:

Op de muur van het viaduct heeft een wanhopig iemand iets geschreven, waar ik elke keer om moet lachen.

Die heeft er zin in!

En ik loop gewoon door...

Daar sta ik, met de zon in de rug...

En na het ommetje gauw weer naar huis, want Bas, de schilder kan elk moment komen.

Nog één keer de zon in m'n rug...

Zo lekker warm!

Blijf in beweging!

.

Nu we geen van allen meer naar de sportclub kunnen is het van belang dat we tóch iets aan onze conditie blijven doen.

Sommige mensen hebben daarvoor geen aanmoediging nodig.

Zo weet ik dat mijn webbie John (klik) dagelijks een eigen trainingsprogramma heeft.

En Karel (klik) loopt ook heel wat af... En wat dacht je van Dienie (klik) met haar honden?

Ik heb ook een soort van trainingsprogramma, als mijn rug het toestaat.

En zo ken ik nog wel een aantal mensen, die altijd lekker bewegen: fietsen en wandelen.

Ik  ben op Facebook en Instagram bevriend met Erik Scherder.

Die ken je vast wel, van die begrijpelijke lezingen over onze hersenen.

Van hem leer ik, dat bewegen goed voor je brein is.

Nu we door de corona-omstandigheden veel meer binnen zijn en daardoor veel meer zitten, is het juist noodzakelijk om een bewegingsplan voor jezelf te maken.

Kan me niet schelen hoe of wat: al loop je de trap 10 keer op en af, maar doe iets!

Maak voor jezelf een beweegplan! Bijvoorbeeld elke dag een aantal minuten en het beetje bij beetje opbouwen, misschien tot een half uur, of wie weet zelfs nog meer.

Alles is beter dan niets!

Ik vond een site, waarin elke dag fit met 7 minuten per dag wordt aangeraden.

Misschien iets voor jou?

Klik op: 7 minuten. Er is overigens ontzettend veel te vinden op internet, ook voor jou!

Met Erik hebben we trouwens ook een hele leuke dansworkshop gedaan.

Want dansen is ook heel goed voor je brein.

Ik zeg: zet een lekker muziekje op en dans!

Je kunt ook Nederland In Beweging volgen. Gewoon elke dag met de tv mee gymmen.

Waar het uiteindelijk om gaat, is dat je geestelijk gezond blijft, als je meer beweegt.

En dat onze geest gezond moet blijven, dat is van het allergrootste belang.

Doen! Echt... je vaart er wel bij!

Masterclass over GELUK

.

Van de week maakte iemand mij attent op een uitzending op tv van een Masterclass van Erik Scherder.

Hij is hoogleraar neuropsychologie, die de wetenschap toegankelijk maakt.

Als hij iets over onze hersenen vertelt, dan snap ik het meteen!

Deze Masterclass ging over geluk. Over hoe je zelf je eigen geluk kunt beïnvloeden.

En wat de drie belangrijkste dingen zijn die maken dat je je gelukkig kunt voelen.

Natuurlijk ga ik hier niet de hele uitzending bespreken.

Kijk maar hier:

Masterclass over geluk

Maar ik wil je tóch die drie dingen niet onthouden.

Zoals ik het vertel is het natuurlijk lang niet zo interessant als wanneer Scherder het doet, daarom tóch gaan kijken. Is erg leuk!

Hier de drie gelukkig makende dingen:

1. Tel je zegeningen. Ja, echt... bij het wakker worden denk je aan de goeie dingen in je leven. 

2. Doe iets aardigs voor iemand zonder er iets voor terug te verlangen. Hele goeie!!

3. Blijf in beweging en dan vooral buiten.

Nou... doe er je voordeel mee.

Enne... vooral blijven lachen! Lachen is een emotie die er toe doet. Echt waar!

Daarom hier even een klein filmpje. Je ziet iemand die de slappe lach heeft en ... ik moet er zoooo om lachen!

Zelfs de buren hoorden mij: