Boodschappenbriefjes

.

Mijn buurman vertelde laatst zo'n raar verhaal... Ik weet niet zeker of ik hem geloven moet. Hij vertelde, dat hij zijn boodschappenbriefje vergeten was en helemaal niet meer wist wat hij in huis moest halen.

Dus slenterde hij wat met zijn lege kar door de supermarkt tot hij een volle kar zag staan, onbewaakt, want de "eigenaar" was het etiket van een produkt aan het lezen...

Hij nam de volle kar mee naar de kassa en rekende de hele mikmak af. Lekker makkelijk...

En verrassend...

Of het echt waar is? Ik weet het niet. Maakt ook niet uit.

Als ik mijn briefje kwijt ben loop ik altijd te suffen in de supermarkt. Dan weet ik ineens niet meer wat ik dacht nodig te hebben.

Meestal schrijf ik thuis in de loop van de week op, wat op is en gehaald moet worden. Maar ja... ik vergeet het briefje wel eens.

Maar soms vind ik in de kar die ik gebruik het briefje van de vorige klant. Ik kijk wel eens op zo'n briefje, uit nieuwsgierigheid... een tijdje lang heb ik zelfs de briefjes bewaard.

Ik vond er eentje, met Servische woorden er op, dus heb ik aan mijn Servische schoonzus heb ik gevraagd, wat er allemaal stond. Nou... hele simpele boodschapjes:

komprir = aardappelen

piletina = kip

paradajz = tomaten

vrecé za smacé = vuilniszakken

kupus = kool

Ik heb er laatst één gevonden, waarvan ik dacht: "Ik neem dat hele lijstje nu over en stop alles in mijn karretje. Lekker indisch eten. Daar houd ik van!

Een spatdeksel staat er ook op het briefje. Jahaa, dat kan handig zijn, om daarna niet zoveel te hoeven schoonmaken.

Soms zijn de briefjes lekker slordig geschreven, want ja... je bent toch in principe de enige, die het leest. En dat er dan zo'n nieuwsgierig iemand is, die jouw briefjes gaat lopen lezen, daar denk je toch niet aan??? Hoeft ook niet meer, want ik heb allang weer een andere hobby en die heeft te maken met een van de woorden die ik hierboven heb opgeschreven: fastfoodachtig. Waarover een andere keer meer...

DIRK IS GESTOLEN

DIRK  IS  TERECHT! .


IEDEREEN  BLIJ  EN 


GELUKKIG!!




GEEF HET DOOR!

Ik denk niet dat de dief Dirk doodleuk in Haarlem zal uitlaten.
Maar misschien wel in Gent...
of in Roosendaal...
of in Amsterdam...
of in Santpoort...
of in Deurne...
of ergens in Zeeland...


je weet het niet!


Geef het door!!!


DIRK IS GESTOLEN!!!!


**********************************
Laatste nieuws... Dirk is terecht!
Hij is aangetroffen in een asiel in Gouda.


*klik-update*


Voor Willem en zijn gezin, de baasjes van Haarlems inmiddels bekendste hond:
gefeliciteerd!


.

Spruitjes met tamme kastanjes

.

"Marlou... kommst du mit Kastanien braten?"

Natuurlijk... ik ben er als de kippen bij.

Gepofte kastanjes in de tuin bij de buurman. Heerlijk! Een goed glas witte wijn erbij en smullen maar!

In de herfst is in Steiermark echt iedereen kastanjes aan het zoeken of verkopen of poffen of eten...

Mijn moeder was er verslaafd aan en liet altijd een heel spoor van schillen achter. Net Klein Duimpje!

Wat ze heel goed kon maken:

Spruitjes met tamme kastanjes.

De kastanjes ... ongeveer 10 minuten koken.

Je kunt ze ook poffen, maar niet iedereen heeft een tuin of een open haard.

Dus... we gaan ze koken!

Snijd in iedere kastanje met een scherp mes een soort van kruis in de bovenkant. En breng ze aan de kook in ruim voldoende water. Klein beetje zout er bij.

Daarna, als ze nog warm zijn (want dat pelt gemakkelijker) pellen!

De spruitjestruc is: kort koken. Minder dan 10 minuten! Lekker knapperig moeten ze blijven.

En dan... heel simpel... de spruitjes mengen met de kastanjes en ... opeten die hap! Mmmmmm, heerlijk!

.

De uitnodiging

.

Luister naar deze gave indianenmuziek, terwijl je het gedicht leest...

Een gedicht van Mountain Dreamer, een indiaanse oudste.

Het interesseert me niet wat je doet voor de kost.

Ik wil weten waar je naar hunkert,

en of je ervan durft te dromen

het verlangen van je hart te vervullen.

Het interesseert me niet hoe oud je bent.

Ik wil weten of je het risico durft te nemen om voor gek te staan voor liefde, voor je dromen, voor het avontuur echt te leven.

Het interesseert me niet welke planeten je dwarszitten.

Ik wil weten of je bent afgedaald in de kern van je eigen verdriet, 
of je bent geopend door de teleurstellingen van het leven, 
of dat je bent verschrompeld, je hebt afgesloten uit angst voor pijn.

Ik wil weten of je pijn kunt verdragen,

zowel die van mij als van jezelf, zonder die pijn weg te stoppen, 
er van weg te lopen, of er wat dan ook mee te doen.

Ik wil weten of je vreugde aankunt, die van mij én die van jezelf, 
of je kunt dansen met overgave, 
extase toe kunt laten tot in de toppen van je vingers en tenen, 
zonder toevlucht te nemen tot voorzichtigheid, 
tot realisme, of rekening te houden met menselijke beperkingen.

Het interesseert me niet of het verhaal dat je vertelt waar is.

Ik wil weten of je een ander kunt teleurstellen, om eerlijk te zijn naar jezelf.

Of je de verdenking van verraad kunt verdragen, zonder verraad te plegen aan je ziel.

Ik wil weten of je zelfs zonder geloof durft te leven, zodat je zelf betrouwbaar kunt zijn.

Ik wil weten of je schoonheid kunt zien,

ook als die niet elke dag even mooi is,

en of je daarvan de bron hebt gemaakt waar je werkelijk uit leeft.

Ik wil weten of je met falen kunt leven,

zowel je eigen falen als dat van mij,

en nog steeds, aan de rand van het meer, 
uit volle borst ‘JA’ kunt schreeuwen tegen de zilveren maan.

Het interesseert me niet waar je woont en hoeveel geld je bezit.

Ik wil weten of je, na een nacht vol verdriet en vertwijfeling, 
moe en gekneusd tot op het bot, op kunt staan

en doen wat er gedaan moet worden voor de kinderen.

Het interesseert me niet wie je bent of waar je vandaan komt.

Ik wil weten of je midden in het vuur naast me zult staan,
als het er echt op aan komt en niet terug zult deinzen.

Het interesseert me niet waar, of wat, of met wie je hebt gestudeerd.

Ik wil weten, als al het andere wegvalt, wat het is wat je uiteindelijk draagt.

Ik wil weten of je alleen kunt zijn,

en of je dan met je hele hart kunt houden van jezelf.

Message from Oriah Mountain Dreamer:

While I am pleased that this piece, “The Invitation”, has spoken to many others and happy that it is being shared, I would ask that you honour the original by sharing it as it was written.

I am a teacher and writer living in Toronto with my two teenage sons. While my family history includes stories of Scottish, German and Native American descent I am a Canadian woman, and not an Indian elder as has sometimes been reported, being neither old enough nor wise enough to claim the status of elder for any people.

I have had the privilege of studying with and learning from the wisdom of Native American elders who gave me the medicine name, Mountain Dreamer.

My first book, “Confessions of a Spiritual Thrillseeker”, is currently out of print.

I am now working on a book entitled “The Invitation”, expanding on the thoughts and teachings held within this smaller piece.

“Dreams of Desire” is a small collection of poetry available only through Mountain Dreaming.

Oriah Mountain Dreamer

.

zwart en wit

.

Na de witte beer van Henry even een fraai verhaal over een zwarte berenfamilie.

Een paar jaar geleden is fotograaf Tom Sears wekenlang bezig geweest met een speurtocht naar een zwarte moederbeer met haar vijf jongen.

Vijf jongen!!

Dat is buitengewoon zeldzaam bij beren. Meestal werpt een zwarte berenmoeder er twee. Maar vijf jonkies... dat is uniek!

Zeven dagen in de week, gedurende meer dan 6 weken probeerde Tom dit wonder op te sporen in de bergen. 

En eindelijk... zijn geduld werd beloond...daar was ze, de zwarte berenmoeder met haar vijfling:

Tom was zo gelukkig, dat het hem gegeven was om dit familieportret te maken. Maar... daarna heeft hij ze met rust gelaten. Hij hoorde zo nu en dan van anderen, dat de berenfamilie het goed maakte.

Natuurlijk droomde hij ervan om nog eens zo'n prachtportret te kunnen maken en wat denk je...

In het voorjaar van 2008 heeft hij de hele familie weer gezien. De Indianen zeggen dan: ze liepen samen in de schaduw van de regenboog.

Zo af en toe heb ik zo maar eens behoefte aan een mooi verhaal.

Dit vind ik dus mooi. Zo'n prachtige berenfamilie. Levend in vrijheid in de bergen in het noorden van New Hampshire.

Dit is de site van Tom Sears: *klik*

.

Dinsdag: de pen van Henry

.

Lieve mensen,
ik heb een tip voor jullie:


Ga hier eens naar toe:  KLIK en lees dit spannende, waargebeurde verhaal...
Je hoeft hier bij mij pas woensdag weer terug te komen, maar zet je dan straks wel een reactie bij Henry?

Het verhaal speelt zich af in de rode cirkel bij Longyearbyen op Spitsbergen.
In de rechterkolom zie je de plek wat uitvergroot.

.

Maandag vleesvrij!

.

Doen jullie nog steeds mee: op maandag vleesvrij...?!

Helemaal vleesvrij zou nog mooier zijn, maar dat durf ik niet van jullie te vragen...

Hier heb ik een paar goeie plekken voor jullie om recepten te vinden...

Allereerst: Eet groen...

Een leuke plek voor vleesvrij! Er staat ook een prima kookvideo op: herfstige aardappel appelgratiné. Lijkt me erg lekker en niet moeilijk te maken..

En deze plek, ook niet gek: la vache qui vit!

Kijk maar eens of je misschien de linzensoep een keertje wilt maken.

Ik ben gek op linzensoep! Eigenlijk op bijna elke soep...

Bij Jannetje kun je ook massa's recepten vinden.

Ik ben natuurlijk meteen nieuwsgierig naar de Haarlemse quiche en Griekse salade...

Het restaurant waar Jannetje het over heeft is waarschijnlijk EKO, maar dat bestaat helaas niet meer. Erg jammer, want je kon er ontzettend lekker eten. De daghap bevatte alles wat je nodig hebt aan vitamines en mineralen...

Zo lekker! En altijd een heerlijke salade vooraf. 

Maar goed, je ziet... jullie hebben mijn recepten niet echt nodig.

Toch vind ik het leuk om steeds weer iets lekkers uit te zoeken.

Volgende week komt er zeker weer een verfijnd en verrukkelijk vegetarisch recept in dit Praathuis.

.

Lui

Ik ben lekker lui vandaag

Ik heb een slome bui vandaag

Denk maar niet dat ik iets doe

Ik ben liever lui dan moe

Lekker liggen op mijn bed

met geen mens die op mij let

Alles wat ik anders moet,

gaat vandaag niet door -  net goed.

Sinte Maarten

.

Op 11 november 1906 werd mijn vader geboren.

Als kind moest ik, op mijn vaders verjaardag dus, altijd naar de voordeur rennen als 's avonds de bel ging:

Sinte Maarten! 

Daar stonden dan een paar kinderen met een lantaarntje, vaak zelf gemaakt, en zongen dit ontzettend stomme liedje:

Sinte sinte Maarten

de koeien hebben staarten

de koeien hebben rokjes aan

daar komt Sinte Maarten aan...

Gatverdamme, wat had ik daar een hekel aan. Je moest na het zingen iets lekkers in hun tasje doen: meestal iets, dat mijn moeder zelf gebakken had.

Zelf mocht ik niet lopen. 

Maar ik deed het die avond op 11 november 1956 toch! Ik ontsnapte via de poort en sloop om het huis heen naar de overburen.

Daar woonde namelijk de familie Droste, je weet wel... van de chocola.

Snoepen deden we thuis eigenlijk nauwelijks, dus ik wilde wel eens een lekker chocola-flikje van die Drostes...

Na het aanbellen deed mevroi open. Ze was een bekakte vrouw met een keurig permanent.

Ik zong het stomme lied en kreeg......................

NIETS!!!

"Je bent te laat. Sint-Mèrten is al afgeleupen..."

De teleurstelling moet op mijn gezicht af te lezen zijn geweest.

Mevroi begon te lachen.

En deed de deur dicht...

Ik heb nooit meer Sinte Maarten gelopen.
En wat doe ik nu, op 11 november? (mijn vader leeft overigens allang niet meer)

Ik verstop me in het achterhuis met een lekkere film en een grote pot thee.

Dan denken ze, dat ik niet thuis ben.

Maar ik ben er lekker wel.

Ik doe alleen alsof ik er niet ben.

Gelukkig zijn er heel veel mensen, die het wél heel erg leuk vinden.

Daar komen de kinderen natuurlijk graag met hun lampionnetje en hun snoepzakje...

Ik hoop voor hen, dat er veel mensen wel thuis geven...

ROOD in het Tropenmuseum

...........................................................................

In het Tropenmuseum in Amsterdam is op dit moment tot 8 mei volgend jaar een expositie te bewonderen geheel in het kader van de kleur ROOD!

Allerlei voorwerpen uit verschillende culturen worden in het rood tentoongesteld: van het rode boekje van Mao tot een rode gebreide Ferrari…

Roosje (Studio Roosje Klap) heeft voor ROOD de Grafische Vormgeving helemaal voor haar rekening gehad: teksten, boeken, uitnodigingen, posters, belettering, noem maar op. Een hele grote opdracht en een hele grote klus.

Henry en ik waren uitgenodigd om naar de opening te komen. Graag in het rood gekleed stond er op de door Roosje ontworpen uitnodiging. Nou... dat leek ons geen probleem. 

Dus… daar gingen wij met rode feestkledij aan afgelopen donderdag naar dit prachtige museum. Alleen al het museum is een bezoek meer dan waard.

Op de begane grond is de ROOD expo neergezet.

Het was een bijzondere belevenis om daar in het tropenmuseum aan te komen en honderden mensen in het rood gekleed te zien. In deze grote "inflatable" staat een vriendin van Roosje, die tot 3 ½ meter hoogte werd geblazen!
Prachtig uitgedoste vrouwen kwamen ons zalige hapjes brengen...

Ik dacht toen: Met blauw of geel krijg je vast niet zo’n mooi effect. In ieder geval niet zo warm.
Maar dat is nogal logisch, want rood is een warme kleur.
De kleur van de liefde. Maar ook de kleur van macht. 

Tijdens de opening had ik helaas niet zo heel veel gelegenheid om de expositie te bewonderen.
Maar ik ga er zeker nog een paar keer naar toe. Henry woont er om de hoek. Dus… wat let mij!


Kijk nog even naar het promotiefilmpje van AT5 over de expositie. (1 minuutje)



En hier zijn nog veel meer foto's te zien van de opening. Kijk naar al die mooie rooie mensen! *Klik*
Roosje, ik ben trots op je!




...........................................................................

Wat droeg ik vorige week?!

.


Kijk eens, luitjes thuis...
Dit droeg ik vorige week:

Je kunt me ook "bewonderen" bij: Brinja *klik*

Enig om te doen: elke dag een foto van jezelf maken in steeds een andere outfit en opsturen naar Brinja, een blogster uit Denemarken.

Ik heb er heel veel lol mee gehad!

Ik kom alleen niet uit Amsterdam, maar uit Haarlem. Ach, een kniesoor die daar op let!

Let op de outfit van donderdag, want daar ga ik morgen iets over schrijven!

Han, dank je wel voor de Photoshoplesjes ~!~

Suikervrije Volkoren Kruidkoek!

.

Ja... we gaan eens iets lekkers maken, dat ook heel gezond is!

Ik probeer zo veel mogelijk suikervrij te leven, maar dat lukt natuurlijk niet altijd.

Suiker is een kalkvreter, dus het is wel zaak om er zo min mogelijk van te nemen.

In vroegere eeuwen zat de suiker achter slot en grendel!

Dit is een super gemakkelijk recept voor 20 plakken heerlijke kruidkoek...

Meng goed door elkaar:

200 gram bloem

200 gram volkorenmeel

3 theelepels bakpoeder

2 eetlepels speculaaskruiden

Vermeng dan apart 50 ml. zonnebloemolie

met 300 ml yoghurt

Dit voeg je bij het meelmengsel.

Daar doe je 150 gram rozijnen bij en eventueel een lekkere essence.

ook kun je er gember doorheen doen, of een snufje nootmuskaat.

Oven: 150 graden 80 minuten.

Gemakkelijk of niet?!

.

Katten in de poëzie

Ik lees je drie kattengedichten voor in drie talen van drie grote dichters:

Le Chat

Viens, mon beau chat, sur mon coeur amoureux;
Retiens les griffes de ta patte,
Et laisse-moi plonger dans tes beaux yeux,
Mêlés de métal et d'agate. Lorsque mes doigts caressent à loisir
Ta tête et ton dos élastique,
Et que ma main s'enivre du plaisir
De palper ton corps électrique, Je vois ma femme en esprit. Son regard,
Comme le tien, aimable bête
Profond et froid, coupe et fend comme un dard, Et, des pieds jusques à la tête,
Un air subtil, un dangereux parfum
Nagent autour de son corps brun.

Charles Baudelaire    (1821- 1867)

Das Leben und dazu eine Katze:
Das gibt eine unglaubliche Summe,
ich schwör´s euch !

Rainer Maria Rilke  (1875 - 1926)

The Cat That Walked by Himself

He will kill mice, 
and he will be kind to babies when he is in the house, 
just as long as they do not pull his tail too hard. 
But when he has done that, and between times, 
and when the moon gets up and night comes, 
he is the Cat that walks by himself, 
and all places are alike to him. 
Then he goes out to the Wet Wild Woods 
or up the Wet Wild Trees 
or on the Wet Wild Roofs, 
waving his wild tail 
and walking by his wild lone."

Rudyard Kipling (1865-1936)

Met een hartelijk en welgemeend "MIAUW en alvast een zacht en warm en poezelig weekeinde!"

.