Bloeddruktips...

.

Toen ik in de herfst in Oostenrijk bij een vriendin was en haar bloeddrukmeter zag liggen wilde ik voor de gein mijn bloeddruk laten meten.

Ik heb altijd een bloeddruk gehad: als een zonnetje!

Maar... toen ineens niet: hij was aan de hoge kant: 151 91

Ik weet het aan de bergen, dat het door de hoogte kwam...

Hier zie je een meterstand, zoals die vaak was bij mij: 

Maar afgelopen tijd voelde ik me een beetje stom in mijn hoofd.

Ik had er een raar gevoel over.

En dus... meten is weten: Henry heeft zo'n meter en die heeft mijn bloeddruk opgemeten.

Potverdikkeme, sodeju! Veel te hoog!!

Ik ben onmiddellijk gaan googelen wat ik er aan kan doen.

Eerst zien het zelf omlaag te krijgen.

Nou was ik al met een groepje de challenge van 30 dagen geen alcohol aangegaan... dus dat scheelt.

Gestopt met roken ben ik al 27 jaar geleden. Dus dat scheelt ook.

Maar wat dan: weinig verzadigde vetten, weinig suiker en weinig zout. Meteen aan begonnen!

Bewegen is goed... Dat doe ik al jaren: wandelen en sporten.

Heeft er nog iemand de ultieme tip, behalve dokter en medicijnen?

Ik las ergens iets over knoflook. Dus... als je een knoflook-bom voorbij ziet  (ruikt) komen: dat ben ik! Ik doe alles om het omlaag te krijgen...

Dus.... tips graag!

Niet zomaar

.

Natuurlijk is verdriet niet zomaar over.

Maar gek genoeg ga je wel "gewoon" door met je leven.

Je proost met elkaar op het nieuwe jaar, je gaat weer naar de sportschool en je doet je boodschapjes...

Maar ondertussen blijft het verdriet toch ergens zitten.

Met het ouder worden verlies je steeds meer mensen om je heen.

Mijn vader had een studeerkamer (waar ik vaak zat te lezen) en op de schoorsteenmantel zette hij fotolijstjes met daarin zwart-wit foto's van overleden vrienden en familieleden.

Het begon natuurlijk met één foto. Ik weet niet meer van wie. Misschien de vrouw van zijn vriend Jan. Want ik herinner me, dat zij overleed... ergens in de jaren 60.

Toen hijzelf overleed kon zijn eigen lijstje er niet meer bij. ..

Ik ken wel meer mensen met een "doden-hoekje": een mooie plek met foto's.

Inmiddels heb ik ook heel veel doden. (Kun je doden "hebben"?)

Ik heb een mini-altaartje in mijn boekenkast.

In mijn mini-altaartje staan alleen maar foto's van mijn ouders en van mijn twee overleden zussen.

De scherpe kantjes zijn er gelukkig wel van af, want...

Hun nagedachtenis is mij tot een zegen.

Verdriet...

.

Helaas is op de bijna laatste dag van het oude jaar een van onze beste vrienden in zijn slaap overleden. Veel te jong nog, net 70 geworden.

Een verdrietig slot van 2019. 

Ik had hem nog zeker 30 jaar een gezellig en gezond leven gegund, maar nee... zo liep het dus niet. 

Ik steek elke dag een kaars voor hem aan, voor zijn zielerust...

In gedachte ben ik vaak bij zijn vrouw, mijn oudste vriendin, nog van de middelbare school.

En bij de hond, Careltje, waar wij zo vaak op hebben gepast.

Die moet nu ook zijn baasje missen, waarmee hij elke dag de hei opging voor  rennen en heerlijke vrijheid.

Ja... het zijn droevige tijden.

Vandaag gaan we definitief afscheid van hem nemen.

Dag Chris... 

Een nieuw jaar

.

Het is de zevende dag van het nieuwe jaar.

Een jaar, waar ik naar uitkijk.

Want: er gaan mooie dingen gebeuren, dat weet ik nu al: we gaan naar het NOORDERLICHT!

Jawel! Echt waar...

Ik weet alleen nog niet wanneer. Alles moet nog uitgezocht worden, maar we gaan!

De eerste folders zijn al binnen en heel het internet wordt afgestruind...

En verder?

Verder weet ik het nog niet.

Ik wens iedereen natuurlijk een top-gezondheid toe.

En dat al je wensen mogen uitkomen.

Dat er tijd, geld en ruimte is voor alles wat je wilt doen, voor al jouw wensen.

Daar gaan we het mee doen.

Gelukkig nieuwjaar dus... allemaal!

Op weg naar 2019!

.

Het lijkt me goed om nu even een paar dagen te pauzeren, zo aan het eind van het jaar.

Om even een beetje te bezinnen: Wat ga ik allemaal doen in het nieuwe jaar... 

Wat zijn de verbeterpuntjes en wat waren de leermomentjes?

Ja... en... plannen maken! 

In ieder geval ben ik dankbaar voor alle mooie dingen die op mijn pad zijn gekomen.

Voor de gezondheid van mijn dierbare schatten.

En natuurlijk ook voor m'n eigen gezondheid.

Dus...

Tot volgend jaar!

Dan ga ik weer vol frisse moed en met veel energie er tegen aan...

  HAPPY NEWYEAR! 

  

Hier woonde Roza, Roza Pinto

.

Günter Demnig:

"Om de steen te kunnen lezen, moet je je voor het slachtoffer buigen"...

Daar gaat hij, Günther Demnig. Met zijn emmertjes en zijn kniebescherming.

Die knie mag zeker wel beschermd worden, want hij knielt.

Hij knielt om zijn werk te kunnen doen...

Hij is een heel bijzonder soort stratenmaker. Hij legt stenen.

Struikelstenen.

Je moet er niet omheen kunnen: je moet er over struikelen.

Duizenden heeft hij er inmiddels gelegd. 

In Nederland in elke stad, in Duitsland in elke stad.

De stenen ingraven, met betonzand vastleggen en goed stevig aankloppen.

Alleen, degene die hier woonde zal het nooit meer horen.

Nog een beetje vegen. En kijken of de stenen goed liggen.

Ja, ze liggen goed. 

Mooi en glimmend.

In de loop van de tijd gaat de glans er af.

Soms is er nog iemand die het koperen plaatje oppoetst.

Die moet dan ook knielen en voor het slachtoffer buigen.

Witte rozen voor Roza Pinto en haar familie.

Hier woonde Roza Pinto.

Roza Pinto...

Ik buig voor jou.

Dag Roza.

Roza.

Roza Pinto.

HET NOORDERLICHT

.

Zoals Meneer Aap het heerlijke warme water van de hot-springs op zijn bucketlijst heeft staan heb ik het Noorderlicht er op staan. Het staat op mijn lijst op nummer drie!

Dat wil ik zo graag een keertje zien en meemaken: Aurora Borealis...

Ik heb wel eens een film gezien van een gezin, dat het Noorderlicht "najaagt".

Die gaan met hun camper gewoon het Noorderlicht achterna. Van die dingen dus.

Het is één van de mooiste natuurverschijnselen die ik ken.

Maar waarom heb ik dat nou nog nooit in het echt gezien?

Geen idee!

Eens kijken of ik Henry meekrijg... 

Maar ja... laatst zei hij, dat hij een keer naar Hawaii wil.

Dat is wel different cook, oftewel andere koek!

Nee... dan het sprookjesachtige licht aan het firmament... Een droom!

Ik zou op het dak van de camper gaan liggen in een warme slaapzak en de hele nacht naar de hemel kijken...

Kijk toch eens hoe mooi:

Maar... vanuit een huisje vind ik ook prima hoor!

Misschien nèt iets comfortabeler dan een camper.

Toch maar eens op een van de sites gaan snuffelen: 

www.naturescanner.nl/noorderlicht-reizen

Dit is ook een goeie site: Tien keer het Noorderlicht zien met een klein budget... (klik)

De foto's heb ik overigens niet zelf gemaakt, ze komen van het internet. Daar kun je duizenden foto's van het Noorderlicht vinden. Prachtig om in te verdwalen.

Er is ook een Northern-light-relaxation-film op YouTube te vinden. 

Opgenomen in Alaska en de film erbij duurt wel twee uur...

Is wel een stuk goedkoper dan er naar toe reizen...

Maar het blijft op mijn bucketlijst!

Northern-light-relaxation

Een klein filmpje

.

Het is me tòch gelukt!

Eén van de filmpjes van Henry, tijdens het kerstconcert, heb ik op YouTube kunnen zetten.

Hier kun je een klein gedeelte van een heerlijke kerst-smart-lap, gezongen door Maria en Mary, beluisteren

En natuurlijk zingt het koor het refrein!

Het is een van mijn lievelingsliederen...

Mooi he! 

"Snerpend loeit de storm daar buiten langs de witbesneeuwde aard..."

En tot slot nog één foto.

Zo schattig... er waren heel wat kindertjes in het publiek en een paar van hen durfde op het podium te klimmen en "Midden in de winternacht" te zingen. Dapper hoor!

(Filmpje en foto van Henry Kloostra)

Kerstconcert

.

Ja... sommige webbies vroegen om een filmpje van het jaarlijkse kerstconcert van mijn koor.

Ik moet jullie teleurstellen: ik heb wel filmpjes, want onze "hoffotograaf" Henry heeft er best wel wat gemaakt, maar... ik weet (nog) niet hoe ik ze op mijn blog moet zetten.

Misschien kan ik een YouTube filmpje maken?? Ik ga het proberen.

Ik heb natuurlijk wel wat foto's. Henry zat voor de pauze links in de (bomvolle!) kerk.

En ik sta dus van hem uit gezien achter Leny, onze dirigent...

Geloof je me niet?

Nou... misschien dan nu, nog steeds een beetje verstopt, maar ik zong echt mee!

Na de pauze ging onze hoffotograaf zo zitten, dat hij mij wat beter kon zien.

Ja... hij heeft óók geluisterd, hoor! Echt wel!

Het concert ging fantastisch! Alles uit het hoofd en zuiver en helder.

Ik heb er zelf enorm van genoten en de rest van het koor ook!

Gistermorgen zei iemand tegen me: "Het lijkt wel of jullie ieder jaar mooier gaan zingen..."

En tot slot van deze serie drie gekke meiden, die de drie koningen moeten voorstellen.

Een oeroud Nederlands kerstliedje

Wij komen van oosten wij komen van ver

A la berline postiljon

Wij zijn er drie koningen met een ster
A la berline postiljon, van cher ami tot in de knie
Wij zijn drie koningskinderen
Sa pater trok naar Vendelo, van cher ami

Weet je nog hoe dat liedje gaat?

Dan hoor je het hier gezongen door Herman van Veen:

La Berline Postiljon

(Foto's: Henry Kloostra)

Hymne

.

Op het moment dat ik dit schrijf ben ik aan het luisteren naar "Anthem" (=hymne) van Leonard Cohen. Ik heb het op herhaling staan... nu al voor de zesde keer.

Ik neurie het mee...

Het duurt 9 en een half minuut en het is licht hypnotiserend om er naar te luisteren...

Misschien ken je deze zin er uit:

There is a crack in everything

That's how the light comes in.

In alles zit een barst

Dat is hoe het licht binnenkomt.

De opname die ik beluister is van 2008.

10 jaar geleden dus, toen hij nog volop in het leven stond, ja... want "pas" 74.

8 jaar later zou hij overlijden...

Hier is de vertaling van het eerste couplet:

De vogels, ze zongen 

bij het ochtendgloren 

Begin opnieuw 

hoorde ik ze zeggen 

Blijf niet stilstaan bij wat 

voorbij is 

of wat nog komen gaat 

Ah, de oorlogen zullen verder 

worden gestreden 

De vrome duiven

zij zullen weer gevangen worden

gekocht en verkocht

en weerom gekocht

de duif is nooit vrij

Luidt de klokken die nog kunnen luiden

Vergeet uw perfecte plaatje

In alles zit een barst

Dat is hoe het licht binnen komt

Neem vandaag even de tijd om het hele lied te beluisteren.

Er zit ook een prachtige, fijne film bij... doe even 9 minuutjes niks en luister...

ANTHEM VAN LEONARD COHEN

Meneer Aap in de sneeuw

.

Lutje! Hier is je favoriet... Meneer Aap, speciaal voor jou...

Meneer Aap heeft slecht geslapen, bah! Hij is er helemaal sacherijnig van,

Maar... als hij uiteindelijk wakker is en grommend van de slaap de gordijnen opentrekt ziet hij dat de hele wereld wit is.

Het heeft gesneeuwd...

En twee van zijn beste vrienden staan voor het raam in de sneeuw te lachen en te dansen..

"Kom naar buiten" roepen ze. Het is heerlijk hier!

Meteen is het goede humeur van Meneer Aap terug. En in geen tijd is hij aangekleed. Warme trui aan, dikke broek.

Hup! Naar buiten jij, roept hij tegen zichzelf...
En zelfs zonder eerst te ontbijten rent hij de deur uit de sneeuw in.
Splatsj! De eerste sneeuwbal recht op z'n neus!
En meteen daarna dollen en rollen met zijn vrienden... Ze vinden de sneeuw te gek! 

Meneer Aap krijgt er geen genoeg van. En terwijl ze elkaar aan het inpeperen zijn heeft hij een plan.
Een nieuw ding voor op zijn bucketlijst... Sneeuw sneeuw sneeuw... en na het spelen in de witte massa meteen een Hot Tub induiken. Dat lijkt hem nou het lekkerste wat er is.
Dus... als hij aan het eind van de dag zeiknat van de sneeuwgevechten zijn huis weer binnen gaat is het eerste wat hij doet: een aanvulling op zijn bucketlijst maken.
Hij ziet het helemaal voor zich: eerst dollen in de sneeuw en dan... plomp, het warme water in en een beetje mediteren! 

Kom je luisteren?

.

Aanstaande zaterdag, overmorgen dus, heeft Malle Babbe, pardon: 

Vrouwenkoor Malle Babbe 

haar jaarlijks kerstconcert!

Dit keer in de Groenmarktkerk in het centrum van Haarlem.

(Onze favoriete Nieuwe Kerk was helaas bezet...)

We zijn al vanaf september aan het repeteren en ik beloof je: het wordt een top-concert!

Dus... kom je luisteren?

Het begint om 15 uur.

Komende zaterdag, 15 december dus!

Meer weten? Klik dan op: Vrouwenkoor Malle Babbe

Hier kun je ook fragmentjes horen van andere liederen.

Eerst naar "Concerten" en dan naar "Geluidsfragmenten...

Krantenartikeltje PINK NOT PUSSY

.

Even een krantenartikeltje...

Je merkt wel, dat ik ape-trots ben op mijn dochter.

En op mijn kleinkinderen, want die hebben geposeerd voor de nieuwe exclusieve kledinglijn in het Gemeentemuseum.

Kijk... dit is Roosje met het stoere femmes-fatales-pink-not-pussy-pilotenpak:

En hier heb je Wijs (links) met een femmes-fatales-t-shirt

En tot slot Pier met shirt en broek van Femmes Fatales aan...

Leuk toch!En wat een leuke kleinkinderen heb ik, hè!

Alle kleding is te koop in de winkel van het Gemeentemuseum in Den Haag en  via https://www.pinknotpussy.com/

Natuurlijk heb ik een shirt gekocht. Ik zal een foto maken, als ik 'm aanheb...

Pink not Pussy (2)

.

Dwalen door de zalen van het Gemeentemuseum in den Haag.

Dat is altijd al heerlijk om te doen, maar nu natuurlijk nog veel leuker, vanwege de sterke vrouwen die je daar tegen kunt komen.

Niet in het echt, maar wel hun kledingontwerpen. Les Femmes Fatales!

Tijdens de opening van de expositie leidt mijn dochter ons rond.

Hier naar binnen! De letters zijn allemaal door Roosje ontworpen.

Een mooie zaal met mode uit de 18de eeuw:

En natuurlijk zalen voor Chanel, Shiaperelli en voor Sheila McCartney en Dior.

Teveel om op te noemen, ga maar lekker kijken. Echt heel erg mooi!

Ik laat er wel een paar zien, die ik best gaaf vind.

Deze bijvoorbeeld van Margot Weimans, een green landscape dress, een jurk van hele dikke kunststof... 

Of iets van Mary Quant, uit 1967:

Het boek wat bij de expositie hoort is ontworpen en vormgegeven door Roosje.

De vrouw op de voorkant van het boek (en op de poster) draagt iets van Iris van Herpen: